ไปงานเลี้ยง!
ไปพบกับท่านผู้เฒ่าหลงนั่นน่ะหรือ?
แล้วก็ไอ้อนาคตสดใสอะไรนั่นมันอะไรกัน?
เฉียนเสี่ยวซวง, เมิ่งหลง และเหนียนจื่อชีฟังแล้วก็งงไปหมด
พวกเขายังคิดว่าหลี่หย่วนเต้าจะหลบเลี่ยงไม่เผชิญหน้า รีบออกไปซะอีก แต่กลายเป็นว่าจะไปงานเลี้ยงอย่างแข็งขัน นี่มันไม่ใช่การเดินชนปากกระบอกปืนหรอกหรือ?
ยิ่งไปกว่านั้น งานเลี้ยงคืนนี้ ไม่ใช่ว่าพวกเขาอยากไปก็ไปได้!
ทั่วทั้งเมืองหยินซวง มีเพียงสามตระกูลสวรรค์และห้าตระกูลสูงศักดิ์เท่านั้นที่เข้าสถานที่จัดงานได้!
แม้ว่าสามตระกูลสวรรค์และห้าตระกูลสูงศักดิ์จะเปลี่ยนขั้วอำนาจกันไปแล้ว
แต่เรื่องราวในคืนนั้น ทุกคนต่างก็เงียบไม่พูดถึง!
ทว่า ก็พอคาดเดาได้
ในงานเลี้ยงคืนนี้ เรื่องที่หลี่หย่วนเต้าประมือกับราชครูสวรรค์ในคืนนั้น จะต้องถูกพูดถึงและถกเถียงกันอีกครั้งในหมู่ผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นอย่างแน่นอน!
แต่สำหรับเฉียนเสี่ยวซวงและคนอื่นๆ
การไปงานเลี้ยงเป็นเรื่องรอง ปัญหาหลักที่สุดก็คือ งานเลี้ยงครั้งนี้นอกจากจะจัดขึ้นเพื่อต้อนรับการกลับมาของท่านอธิการบดีเฒ่าแล้ว สิ่งสำคัญที่สุดก็คือการต้อนรับท่านผู้เฒ่าหลงแห่งสำนักเหยียบกระบี่ และจ้าวกั๋วเหวยที่ได้เป็นศิษย์สำนักเหยียบกระบี่!
เมื่อครู่ก็เพิ่งจะไปมีเรื่องกับจ้าวกั๋วเหวย แต่ทุกคนยังต้องรีบไปงานเลี้ยงอีก นั่นมันไม่ใช่การเดินเข้าไปติดกับเองหรือ?
ถึงตอนนั้นพอเจอท่านผู้เฒ่าหลงเข้า คงไม่เปิดฉากสู้กันเลยทีเดียว!
คิดได้ดังนั้น สีหน้าของเฉียนเสี่ยวซวงและคนอื่นๆ ก็เต็มไปด้วยความร้อนใจขึ้นมาทันที
งานเลี้ยงนี้ ไปไม่ได้นะ!
"หย่วนเต้า งานเลี้ยงนั้น พวกเราไม่ไปกันแล้วดีไหม?"
เฉียนเสี่ยวซวงรีบพูดขึ้น
หลัวเวยที่อยู่ข้างๆ ถอนหายใจ แล้วพูดตามว่า "คุณชายหลี่ พวกเราจะไปงานเลี้ยงจริงๆ หรือครับ? หรือว่าคุณอยากสู้กับสำนักเหยียบกระบี่ให้แตกหัก? เรื่องมันจะใหญ่แน่ๆ นะครับ! เหมือนจะไม่ค่อยจำเป็นเลย..."