"คุณชายหลี่ เรื่องเข้าใจผิดนะครับ!"
"ทุกอย่างเป็นเรื่องเข้าใจผิด!"
"ผมนี่กำลังรีบไปงานเลี้ยงน่ะครับ!"
"ไม่รู้จริง ๆ ว่าคุณชายมาเยือน!"
เยี่ยหลานรีบเข้ามา ยิ้มเจื่อนพร้อมโค้งตัวลงอย่างจนใจ "พวกเด็ก ๆ ในหออัจฉริยะยุวชนนี่ไม่รู้จักคุณชาย เลยล่วงเกินไป ต้องขออภัยด้วยนะคะ!"
ในใจหวาดหวั่นยิ่งนัก แต่เยี่ยหลานยังคงรักษาท่าทีไม่ยอมอ่อนข้อหรือโอหังเกินไป
ก่อนหน้านี้ในป่าทึบหมอกมัว แม้จะได้พบเพียงช่วงสั้น ๆ แต่เขาก็รู้จักนิสัยของคนอย่างหลี่หย่วนเต้าดีขึ้นมาบ้าง
น่าจะเหมือนกับท่านอธิการบดีเฒ่า ดูภายนอกน่าเกรงขาม แต่ไม่ใช่พวกชอบข่มเหงใคร
อีกอย่างหลี่หย่วนเต้าได้ช่วยชีวิตท่านอธิการบดีเฒ่า เขานับถือและสำนึกบุญคุณจากใจจริง!
ถ้าให้ท่านอธิการบดีเฒ่ารู้ว่าหลี่หย่วนเต้าถูกล่วงเกิน พวกเขาคงถูกตำหนิสาหัสแน่
ส่วนนักเรียนที่เพิ่งตวาดออกมา พอเห็นท่าทีของเยี่ยหลานที่มีต่อหลี่หย่วนเต้า ก็อึ้งไป
เบิกตากว้าง ลมหายใจแทบไม่กล้า!
"หย่วนเต้า รู้จักรุ่นพี่เยี่ยหลานมาก่อนเหรอ?"
เฉียนเสี่ยวซวง เหนียนจื่อชี และเมิ่งหลงต่างก็มองด้วยความตะลึง
ถึงพวกเขาจะเพิ่งมาที่สถาบันยุทธ์หยินซวงได้สองเดือน แต่เรื่องเล่าขานของเยี่ยหลานก็ได้ยินมานับครั้งไม่ถ้วน!
รู้ดีว่าเยี่ยหลานมีน้ำหนักแค่ไหนในสถาบันยุทธ์หยินซวง!
นอกจากจ้าวกั๋วเหวยที่ไปสำนักเหยียบกระบี่แล้ว ในสถาบันยุทธ์หยินซวงตอนนี้ คนที่อาวุโสที่สุด พรสวรรค์ดีที่สุด ก็คือเยี่ยหลานนี่แหละ!
แม้เมื่อสองปีก่อนเยี่ยหลานจะเงียบหายไป ไม่ปรากฏตัวอีกเลย แต่ในสถาบันยุทธ์หยินซวง การพูดถึงเขาก็ไม่น้อยหน้าจ้าวกั๋วเหวยเลย!