“ไอ้หนู เจ้าเป็นใครกัน”
ใบหน้าเก่าคร่ำของกู่สิงชิวดำทะมึนราวกับน้ำครำ ดวงตาฉายแววสังหารที่ค่อยๆ พลุ่งพล่าน
ทุกคำพูดหลุดออกมาจากซอกฟันของเขา แฝงไว้ด้วยความเย็นชาและเกรี้ยวกราด
หลี่หย่วนเต้าเงยหน้ามอง แล้วกล่าวว่า “คนที่จะมาจับฆ่าเจ้าไง!”
“ฮ่าๆๆๆ…”
“แค่จอมยุทธ์อู่หวังตัวเล็กๆ กล้าบอกว่าจะจับฆ่าข้า?”
กู่สิงชิวไม่เสแสร้งอีกต่อไป เขาโกรธจนหัวเราะออกมา กลิ่นอายทั่วร่างค่อยๆ ดุดันขึ้นอย่างบ้าคลั่ง
หลี่หย่วนเต้ายักไหล่ ตอบว่า “เจ้ารู้ได้ยังไงว่าฉันเป็นแค่จอมยุทธ์อู่หวัง? บางทีฉันอาจเป็นผู้ฝึกตนระดับพลังปฐพีก็ได้นะ?”
“เจ้า…”
“เจ้ารู้ได้ยังไง…”
“ผิดแล้ว เจ้าก็เป็นผู้บำเพ็ญเซียนด้วย!”
กู่สิงชิวแสดงสีหน้าตกตะลึงสุดขีด ร้องลั่นว่า “เจ้าเป็นผู้ฝึกตนระดับฝึกปราณ? แต่เหตุใดข้าจึงมองระดับการฝึกฝนของเจ้าไม่ออก? หากเจ้าเป็นผู้ฝึกตนระดับสร้างฐาน ไม่อาจอายุน้อยถึงเพียงนี้! จะเปลี่ยนโฉมหน้าได้ ต้องมีระดับการฝึกฝนถึงขั้นบรรพจารย์ระดับแก่นทอง! หากเป็นบรรพจารย์ระดับแก่นทองจริง คงไม่ชายตามองมดปลวกอย่างข้าด้วยซ้ำ…”
“เจ้าคือใครกันแน่ ระดับการฝึกฝนอะไร?”
หลี่หย่วนเต้าดีดนิ้วดังเปาะ แล้วกล่าวช้าๆ ว่า “ฉันเป็นใคร หลานรักของเจ้าไม่ได้บอกเจ้าหมดแล้วหรือ? ส่วนระดับการฝึกฝนของฉัน จริงๆ แล้วก็เหมือนเจ้า เป็นผู้ฝึกตนระดับฝึกปราณแหละ”
“เพียงแต่ เจ้าเป็นพลังปฐพีขั้น 13 ส่วนฉัน…เป็นพลังปฐพีขั้น 10000!”
ได้ยินดังนั้น
กู่สิงชิวก็อึ้งไปทันที
พลังปฐพีขั้น 10000!
ระดับการฝึกฝนแบบไหนกันนี่!
มันจะเป็นไปได้อย่างไร?
ไม่เคยได้ยินมาก่อนเลยว่ามีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้น!
พวกตำราโบราณที่บันทึกโลกบำเพ็ญเซียนมากมาย เขาก็เคยอ่านไม่น้อย
แต่ไม่เคยปรากฏเรื่องเหลวไหลแบบนี้มาก่อน!
ระดับพลังปฐพีเกินขั้น 13 ขึ้นไป มีข่าวลือว่ายังมีขอบเขตที่ลึกลับยิ่งกว่า เขาเคยเห็นเพียงบันทึกในตำราโบราณ