ในเมื่อมาพร้อมกับถานหลิง หลี่หย่วนเต้าก็ตั้งใจจะจัดการเรื่องของอีกฝ่ายให้จบสิ้น
เขาไม่ต้องการทิ้งต้นตอปัญหาแม้แต่น้อย จนกลายเป็นหางที่ตัดไม่ขาด
แม้แต่จะเป็นตระกูลระดับสูงห่วย ๆ อย่างสกุลหลัว ก็ต้องจัดการให้ถึงราก ให้อีกฝ่ายกลัวจนฝังใจ!
หลัวเวยที่ถูกเหยียบอยู่ใต้เท้า ตอนนี้หัวสมองอื้ออึง สติแตกซ่าน
ก่อนหน้านี้หลี่หย่วนเต้าโค่นบอดี้การ์ดฝีมือดีที่ติดตามเขามาหลายคน และเขาก็รู้แล้วว่าหลี่หย่วนเต้าเป็นคนโหดอย่างแน่นอน
แต่พอรู้ว่าหลี่หย่วนเต้ามาจากหลิ่วเจียง ในสายตาเขาอีกฝ่ายก็แค่ข่มขู่แหกตา แกล้งทำเป็นแข็งกร้าว
เขาแค่เปิดโอกาสให้ หลี่หย่วนเต้าก็สามารถลงตามน้ำได้สบาย
แต่คาดไม่ถึง
อีกฝ่ายลงมือจริง ๆ ซัดเขาล้มลงกับพื้น แถมยังเหยียบซ้ำอีก!
เขาคือหลัวเวยนี่!
คุณชายน้อยแห่งสกุลหลัว!
ฐานะสูงส่งปานใด!
เขายังไม่เคยถูกเหยียดหยาม ถูกทำร้ายถึงเพียงนี้เลย!
“ระยำ แกตายแน่!”
หลัวเวยกัดฟันกรอดคำราม
พลันดิ้นรนอยากลุกขึ้น
แต่แรงที่เท้าหลี่หย่วนเต้าราวกับภูเขาลูกหนึ่ง ทำให้เขาดิ้นรนอย่างไรก็ไร้ประโยชน์
“อย่าเสียแรงเปล่า!”
“โทรศัพท์เรียกคนมา ไม่งั้นข้าจะเหยียบหัวแกแตก!”
“อย่าได้ทดสอบความอดทนข้าเด็ดขาด!”
หลี่หย่วนเต้าเอ่ยอีกครั้ง แววตาเดือดพล่านด้วยเจตนาสังหารที่ทวีขึ้น
หลัวเวยสีหน้าเปลี่ยนฉับพลัน ร่างกายรู้สึกได้ถึงไอเย็นยะเยือก
สายตาแบบไหนกันนั่น!
เจตนาสังหารถาโถม กลายเป็นรูปธรรม!
เขาเห็นได้ชัดแจ่มแจ้ง!
นาทีนี้หลัวเวยมั่นใจว่า ถ้าเขายังพล่ามอีก หลี่หย่วนเต้าอาจเหยียบหัวเขาแตกจริง ๆ!
เขาไม่อยากตายแบบนี้หรอก!
มันจะตายฟรีเกินไป!
“ข้าโทร!”
“คุณชายจะโทรเดี๋ยวนี้!”
หลัวเวยถูกเหยียบติดพื้นเช่นนี้ ล้วงมือถือออกจากตัว สั่นเทากดเบอร์ พลางเอ่ยอย่างหวาดหวั่นว่า “ถ้าแกแน่จริง ก็รอผู้แข็งแกร่งของสกุลหลัวข้ามาให้ได้! ถ้าไร้ซึ่งความกล้า จะฆ่าคุณชายข้าตอนนี้เลยก็ได้!”
คำพูดนี้
เป็นไม้ตายยั่วยุชัด ๆ!
หลี่หย่วนเต้ามองออกโดยธรรมชาติ จึงยิ้มบาง ๆ ตอบว่า “ไม่ต้องทำอย่างนั้น! ข้าพูดแล้ว ขอแค่นายโทรศัพท์ ข้าก็จะไม่ฆ่านาย! ลูกผู้ชายใหญ่ หนึ่งคำพูดเก้าปัญญา ไม่ผิดคำพูด”