โกนหัว? จะโกนหัวใหญ่หัวเล็ก นึกว่าลูกหัวโตกับพ่อหัวเล็กหรือไง?
แล้วยังจะให้มาบ่นกันอีก?
หลี่หย่วนเต้ามองไปที่ไขมันพอกชั้นแล้วชั้นเล่าของหวงเจินลี่ ใบหน้าที่ไม่ชวนมองมีไฝใหญ่ประดับ และฟังสิ่งที่อีกฝ่ายพูด เขารู้สึกแย่ไปทั้งตัว!
รู้สึกเหมือนจะหายใจไม่ออก!
เขานึกภาพไม่ออกเลย
ว่าจี้หลี่เฉิงกับหลัวเวยทนผู้หญิงคนนี้ได้ยังไง
และดูเหมือนว่า พวกเขายังชอบเธอซะจนแทบบ้า!
หลี่หย่วนเต้าสังเกตเห็นว่า ในขณะที่หลัวเวยปลอบโยนเอาอกเอาใจหวงเจินลี่อยู่นั้น ไอ้จี้หลี่เฉิงกลับมีสีหน้าอิจฉา
ให้ตายเถอะ!
ปล่อยผู้หญิงเปี่ยมเสน่ห์ เข้าใจโลก และสวยมีสไตล์อย่างถานหลิงทิ้งไป กลับต้องมาคุกเข่าเลียผู้หญิงอ้วนเยิ้มเยิ้มนี่!
นี่มันมีแรงดึงดูดแค่ไหนกัน!
ช่างเข้าใจไม่ได้จริง ๆ!
“ให้ฉันคุกเข่า?”
“ต่อให้ปู่ของแกปีนออกมาจากหลุมศพ ก็ไม่กล้ามาพูดด้วยน้ำเสียงแบบนี้!”
สายตาของหลี่หย่วนเต้าจับจ้องไปที่หลัวเวย แล้วพูดด้วยรอยยิ้มเจือจาง
เรื่องของปู่ เขารู้ได้ยังไง?
สีหน้าหลัวเวยเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง จ้องเขม็งมาที่หลี่หย่วนเต้า พลางตะคอกว่า “แกเป็นใคร? รู้เรื่องปู่ของฉันได้ยังไง?”
ตั้งแต่ปู่หลัวเฉิงออกจากเมืองหยินซวงไปยังหุบเขาจี๋อวิ๋นในเทือกเขาหมื่นลูกเมื่อช่วงก่อน ก็ยังไม่กลับมาเลย!
เหล่าผู้อาวุโสของตระกูลและปู่รองอีกหลายคน ต่างปิดเรื่องนี้เป็นความลับสุดยอด!
แม้แต่หลัวเวยก็แค่รู้ว่าปู่เกิดเรื่องขึ้น และกลับมาไม่ได้ในตอนนี้!
ส่วนว่าเกิดอะไรขึ้น ปู่เป็นหรือตาย เขาไม่รู้เลย!
ที่จู่ ๆ หลี่หย่วนเต้าพูดถึงปู่หลัวเฉิงปีนออกมาจากหลุมศพ นั่นหมายความว่าปู่ตายไปแล้วหรือ?
“ฉันรู้ดีอยู่แล้ว!”
“ก็เพราะปู่ของแกน่ะ ฉันนี่แหละเป็นคนฆ่า!”
หลี่หย่วนเต้าเบะปากพูด
ปู่ ถูกเขาฆ่า?
หลัวเวยอึ้งไปกับคำพูดของหลี่หย่วนเต้า
“ฮ่า ๆ ๆ ๆ……”
พักใหญ่ หลัวเวยก็หัวเราะลั่นขึ้นมาทันที จากนั้นก็ทำหน้าดุร้ายจ้องหลี่หย่วนเต้า “ไม่รู้ว่าแกได้ข่าวมาจากไหน ไว้ฉันจะสืบให้รู้เรื่อง! แต่แกบอกว่าฆ่าปู่ฉัน? ท่านเป็นยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเหนือธรรมชาติ ไอ้กระจอกอย่างแกจะทำร้ายท่านได้ยังไง? น่าขำจริง ๆ!”