เห็นหลี่หย่วนเต้าลงจากรถมา
หลัวอันเหิงมีสีหน้าประหลาดใจและยินดี รีบหันกลับไป ประสานมือคารวะ "คุณชายหลี่ ทำให้ท่านลำบากแล้ว! เสียเวลาท่านไปตั้งมาก! ผู้อาวุโสรู้สึกเกรงใจยิ่งนัก!"
เดิมทีเขาอยากจะส่งพวกกรมตำรวจและซวินหลงเยวี่ยนกลับไป
แต่ผลคือ
ทั้งสองฝ่ายก็ล้วนมาไม่ดีเลยนะ!
ผู้บัญชาการซวินหลงเยวี่ยนหยวนเจี้ยนชิงกับผู้กองกรมตำรวจ ถ้าลงมือจริง เขาไม่มีโอกาสชนะเลยแม้แต่น้อย ถึงขั้นหนีก็ไม่มีโอกาส
เพราะเขาก็เป็นแค่ยอดฝีมือระดับปรมาจารย์ยุทธ ส่วนอีกฝ่ายสองคนล้วนเป็นปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเหนือธรรมชาติระดับสูงสุด!
แล้วทั้งสองยังเป็นผู้นำระดับสูงที่มีชื่อเสียงในเมืองหยินซวง ถึงกับมาร่วมมือกันที่สกุลหลัว สถานการณ์ก็ไม่ต้องพูดอะไรมาก
พวกเขาคงสมคบกับต้วนเหยียนฉิงแล้ว
ต้วนเหยียนฉิงตอนนี้เป็นทรราชย์กินคน อิทธิพลน่าสะพรึงกลัว เกินกว่าจะจินตนาการ
ในช่วงเวลาหนึ่ง
หลัวอันเหิงก็คิดอะไรได้มากมาย!
เขาคิดจะขอให้หลี่หย่วนเต้าลงมือแล้ว แต่ไม่คิดว่าอีกฝ่ายจะลงจากรถมาเอง
"ไม่ลำบากหรอก!"
หลี่หย่วนเต้าโบกมือ แล้วพูดเรียบ ๆ "มีเรื่อง ก็จัดการเรื่องไป!"
คุณชายหลี่?
ในเมืองหยินซวงดูเหมือนไม่มีตระกูลหวังหรือตระกูลสวรรค์ที่แซ่หลี่นะ?
คุณชายที่ทำให้หลัวอันเหิงมีท่าทีเคารพนอบน้อมขนาดนี้ มีไม่มาก!
แม้แต่ตระกูลใหญ่ในเมืองเอกก็ไม่ได้แซ่หลี่!
เมืองหลงตูมีตระกูลใหญ่แซ่หลี่ก็จริง แต่สกุลหลัวเล็ก ๆ จะติดต่อกับสกุลหลี่เมืองหลงตูได้ยังไง?
ผู้บัญชาการซวินหลงเยวี่ยนหยวนเจี้ยนชิงกับผู้กองกรมตำรวจเหลียงเทาต่างพากันมีสีหน้าฉงนสงสัย
"เจ้าเป็นใคร?"
"คุณชายสกุลหลี่เมืองหลงตู?"
หยวนเจี้ยนชิงหรี่ตาพิจารณาหลี่หย่วนเต้า พลางถาม