มันเป็นตัวอะไร?
ไอ้หมอนี่เป็นนักเรียนสาขาไหนกัน ช่างโง่เขลาสิ้นดี!
อาจารย์และศาสตราจารย์มากมายในงานเลี้ยง ต่างพากันสูดลมหายใจเย็นเยียบ ใบหน้าเต็มไปด้วยความตกตะลึง
"พ่อ เห็นแล้วใช่ไหม!"
"พวกมันโอหังอย่างนี้ ไม่เห็นหัววิทยายุทธเลย!"
"งานเลี้ยงคืนนี้ จัดขึ้นเพื่อต้อนรับท่านผู้เฒ่าหลงจากสำนักเหยียบกระบี่ พวกมันทำแบบนี้ ไม่เท่ากับไม่เห็นท่านผู้เฒ่าหลงอยู่ในสายตาเหรอ?"
จูจิ้งเหอตอนนี้ปีนขึ้นมายืน กระโดดตัวลอยด้วยความโกรธ: "พ่อ ฆ่าพวกมัน! ฆ่าพวกมันเดี๋ยวนี้เลย!"
สีหน้าของจูอี๋เจี้ยนมืดครึ้มจนเหมือนจะหยดน้ำออกมาได้
เขาพยักหน้าติดๆ กัน โกรธจัด: "ดีมาก! พวกเจ้าไม่คุกเข่า ข้าต้องลงมือเอง ทำลายพวกเจ้า! งานเลี้ยงคืนนี้ถ้าทำให้ท่านผู้เฒ่าหลงไม่พอใจ พวกเจ้าก็รอตายได้เลย!"
เห็นทีจูอี๋เจี้ยนกำลังจะลงมือ
เยี่ยหลานรีบร้อนเข้ามาพอดีในเวลานี้
เห็นภาพนี้
ตกใจจนวิ่งกระหืดกระหอบเข้ามา: "รองอธิการบดีจู เกิดอะไรขึ้นที่นี่?"
"คุณชายหลี่ พวกคุณนี่... เข้าใจผิดกันหรือเปล่า?"
เยี่ยหลานหันไปมองหลี่หย่วนเต้า พูดอย่างประหม่า
หลี่หย่วนเต้าหัวเราะเย็นชา: "ไม่มีอะไรเข้าใจผิด! ถ้าเจ้าไม่มา ข้าก็กะว่าจะจัดการพ่อลูกคู่นี้ให้สาสมเสียหน่อย!"
"ฮ่าๆ..."
"ปากกล้าดีนี่!"
จูอี๋เจี้ยนโกรธจนหัวเราะ: "เดี๋ยวนี้นี่คนหนุ่มอวดดีไม่รู้จักฟ้าสูงแผ่นดินต่ำกันหมดแล้วอย่างนั้นหรือ? อย่างนั้นก็ได้ ข้าจะหักขาหมาๆ ของเจ้าให้ก่อน!"
บัดนั้น
จูอี๋เจี้ยนโกรธจริงๆ แล้ว
เขาในฐานะรองอธิการบดีวิทยายุทธ มีตำแหน่งสูงอำนาจมาก กำลังความสามารถถึงขั้นปรมาจารย์ใหญ่ขั้นเหนือธรรมชาติ นับว่าเป็นยอดฝีมือระดับแถวหน้าของยุทธภพ!
เคยถูกใครมาขี่หน้าแบบนี้?
ปัง!
แต่เขาพูดจบ หลี่หย่วนเต้าก็เตะออกไปหนึ่งที ถีบเขาลอยไปไกล
จูอี๋เจี้ยนกระเด็นไปชนโต๊ะพังระเนระนาดก่อนจะปีนขึ้นมายืนอย่างอนาถ รู้สึกปวดไปทั่วร่าง ท้องไส้ปั่นป่วน เครื่องในเหมือนเคลื่อนที่!
"คุณชายหลี่..."
เยี่ยหลานมองจนหัวชา ไม่รู้จะทำอย่างไร
หลี่หย่วนเต้าส่ายหน้า ไม่สนใจเขา หันเดินไปหาจูอี๋เจี้ยนที่ลุกขึ้นใหม่ แล้วพูดเรียบๆ : "เจ้าบอกจะหักขาข้าหรือ? มานี่ ข้าดูว่าเจ้าอวดดีด้วยอะไร!"