"คุณชายหลี่ ข้าไปตามพวกมันเอง!"
"ไม่ต้องให้ท่านลงมือ ข้าจะถล่มสวนต้อนรับนั่นให้ราบเป็นหน้ากลอง!"
ทัวป๋ออิ๋งคารวะกล่าว
คนตรงหน้า
เป็นบรรพบุรุษที่มีระดับการฝึกฝนอย่างน้อยระดับเซียนปฐพี
ศาลวินิจฉัยอะไรกัน สมควรตายนัก กล้าเข้ามาหาเรื่อง?
ต่อให้เป็นท่านจ้าวมังกร!
เมื่อพบผู้ฝึกตนระดับเซียนปฐพีก็ต้องคุกเข่าคำนับ!
ผู้ฝึกตนระดับเซียนปฐพี สามารถควบคุมประเทศชาติบ้านเมืองได้ทั้งประเทศ!
กระทั่งกำหนดทิศทางของทั่วทั้งโลก!
"ไม่ต้อง"
"ไปด้วยกันเถอะ"
"ข้าไม่อยากทิ้งภัยอันตรายไว้ ถ้าจะแก้ ก็ต้องแก้ให้ถึงราก"
หลี่หย่วนเต้าดวงตาเย็นชา กล่าวเสียงเข้ม
ทั้งสองเตรียมจะออกเดินทาง
แต่ตอนนั้นเอง
เมิ่งอู๋เหินก็โทรศัพท์เข้ามา
หลี่หย่วนเต้ารับด้วยความสงสัย "มีอะไร?"
"คุณชายหลี่ มีเรื่องยุ่งยากแล้ว"
น้ำเสียงของเมิ่งอู๋เหินแฝงไว้ด้วยรอยยิ้มขมขื่น
เรื่องยุ่งยาก?
หลี่หย่วนเต้าเลิกคิ้ว กล่าวเสียงเย็น "ตอนนี้เรื่องยุ่งยากก็ไม่น้อยเลย! ข้ากำลังจะไปจัดการอยู่พอดี ทางเจ้ามีเรื่องอะไร?"
"คุณชายหลี่ กงเย่ฉุนอู่มาแล้ว!"
เมิ่งอู๋เหินพูดด้วยน้ำเสียงเคร่งเครียด สูดลมหายใจเย็น
หลี่หย่วนเต้าขมวดคิ้วเล็กน้อย "กงเย่ฉุนอู่? นั่นใคร?"
"คุณชายหลี่ลืมแล้วหรือ?"
"ก็จริง คุณชายหลี่คงไม่เก็บคนระดับนี้มาใส่ใจหรอก"
"แต่ก่อนหน้านี้ ในสมาคมยุทธ ท่านได้ฆ่ากงเย่เซิ่งไปแล้วนะ!"
"ในฐานะรองประมุขน้อยของสหพันธ์ยุทธจักรสาขาชิ่งหย่วนฝู่ หมายความว่าพวกมันต้องสืบเจอในที่สุด ดูสิ พ่อของมันกงเย่ฉุนอู่ก็สืบมาจนเจอแล้ว"
เมิ่งอู๋เหินพูดด้วยน้ำเสียงร้อนรน "ในฐานะประมุขสาขา กงเย่ฉุนอู่ครั้งนี้พาคนเก่งๆ มาไม่น้อย มาก่อกวนสมาคมยุทธหลิ่วเจียงของข้า ถ้าไม่ส่งตัวคนร้ายมาให้คำชี้แจง พวกมันคงจะถล่มสมาคมยุทธของข้าทิ้งแน่!"
ถึงแม้สมาคมยุทธในเมืองต่างๆ จะดูเหมือนสังกัดสาขาสหพันธ์ยุทธจักรประจำแคว้น เพื่อความสะดวกในการจัดการ แต่ละเมืองจึงมีที่ตั้ง แต่ก็ไม่ได้มีสายการควบคุมที่ชัดเจน
พูดได้แค่ว่าเป็นเรื่องของอำนาจกับความแข็งแกร่งที่แตกต่างกัน ทุกคนทำงานเพื่อสหพันธ์ใหญ่ และทุ่มเทเพื่อวงการยุทธหลงกั๋ว