ออกจากสมาคมแพทย์แผนจีนหลิ่วเจียง
กลับมาถึงบ้านสวนไป่เหอ หลี่หย่วนเต้าเตรียมตัวจะมุดเข้าไปในหอเก็บกลิ่นหอม เพื่อปรุงยาอู่สิงนู่หลิงตาน
ขอแค่ปรุงยานี้ออกมาได้ ตันเถียนที่เสียหายของเขาก็จะฟื้นฟูอย่างสมบูรณ์
ถึงตอนนั้น
การเพิ่มระดับการฝึกฝนของเขาก็จะราบรื่นยิ่งขึ้น!
และจะไม่ทำให้ตันเถียนมีภัยแฝงใด ๆ หลงเหลืออยู่
ในตอนนั้น สิ่งเดียวที่ทำให้เขากังวลได้ ก็คือความเสียหายที่ถ้ำวิญญาณ ซึ่งยังต้องหาสมุนไพรวิญญาณล้ำค่ามากมายมาปรุงยาเม็ดหลีอวิ๋น
แต่หลี่หย่วนเต้ารู้ดีว่า สมุนไพรวิญญาณที่เหลือจะหาได้ ไม่ง่ายขนาดนั้นแล้ว
ที่หาเครื่องยาหลักของยาอู่สิงนู่หลิงตานเจอได้ตอนนี้ ส่วนหนึ่งก็เพราะโชคดีมาก ๆ
แต่พอมาถึงลานสวนหลังบ้านวิลล่า กลับพบว่าเฉินเหยียนชีกับจูเก่อเสี่ยวเซี่ยสองคนไม่ได้ไปโรงเรียน แต่กลับมารออยู่ที่นี่
นอกจากพวกเธอแล้ว
ยังมีอีกสองคน คืออวี๋เกิงเหยากับอวี๋เยาสองพ่อลูก!
"พวกคุณนี่มัน..."
หลี่หย่วนเต้าถามด้วยความแปลกใจ
"เธอสัญญากับพี่อวี๋เยาไว้ว่าจะรักษาอาการป่วยให้พ่อของพี่เธอไง ลืมแล้วเหรอ?"
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยพูดขึ้นก่อน พร้อมหัวเราะ "อย่าทำเหมือนกับพี่ปลานะ ผิดคำพูดกับพี่อวี๋เยาอีกล่ะ!"
"โอ ดูเหมือนจะมีเรื่องนี้จริง ๆ"
หลี่หย่วนเต้านึกขึ้นได้ เมื่อสองวันก่อนตอนไปงานเลี้ยงวันเกิด เขาสัญญาไว้จริง ๆ
"น้องหย่วนเต้า คราวนี้ต้องรบกวนนายแล้วนะ"
อวี๋เยาเปลี่ยนท่าทางจากที่เคยซุกซนไร้ขีดจำกัด กลายเป็นเคร่งขรึมขึ้นมา "อาการป่วยของคุณพ่อฉันแปลกมาก พวกเราไปหาหมอหลายคนแล้ว แต่ก็ช่วยอะไรไม่ได้ น้องหย่วนเต้านายมีฝีมือแพทย์เก่งกาจ ฝากตรวจดูให้คุณพ่อที"
"คุณชายหลี่ ในงานเลี้ยง ฉันล่วงเกินไป ต้องขออภัยด้วย"
อวี๋เกิงเหยาลุกขึ้นยืน ยิ้มอย่างฝืน ๆ แล้วคารวะ
หลี่หย่วนเต้าส่ายหน้า "ฉันน่ะ ไม่มีเวลามาจดจำเรื่องแค้นเคืองหรอก นั่งลงเถอะ ฉันจะตรวจให้"
"ฝีมือแพทย์ของเขาดีจริงเหรอ?"
เฉินเหยียนชีครึ่งเชื่อครึ่งไม่เชื่อ ในแววตาเต็มไปด้วยความรังเกียจและเกลียดชังหลี่หย่วนเต้า