ในห้วงขณะที่เหมยถานทะลวงถึงขั้นกลั่นปราณเจ็ด
เกิดการเปลี่ยนแปลงอย่างฉับพลัน
เดิมทีขนสีดำสนิททั่วร่างของเหมยถาน ณ เวลานี้กลับมีแสงห้าสีเปล่งประกายเจิดจ้า
แสงประหลาดเริ่มไหลเวียนอย่างเชื่องช้าบนร่างของมัน ราวกับสมบัติล้ำค่าปรากฏสู่โลก เต็มไปด้วยภาพอัศจรรย์ตระการตา
กลิ่นอายบนร่างของมัน เดิมทีหยุดอยู่ที่ขั้นกลั่นปราณเจ็ด
แต่ในตอนนี้ กลับค่อยๆ ทะยานสูงขึ้นอีกครั้ง ทะลวงจนถึงขั้นกลั่นปราณแปด ขั้นกลั่นปราณเก้า… ไปจนถึงขั้นกลั่นปราณสิบสาม!
"ทะลวงข้ามขั้นย่อยหลายขั้นเลย?"
"เอ๋… ไม่ใช่สิ…"
หลี่หย่วนเต้าเบิกตากว้างด้วยความตกตะลึง ก่อนจะขมวดคิ้วขึ้นมา "ระดับการฝึกฝนของมันยังอยู่ที่ขั้นกลั่นปราณเจ็ด แต่กลิ่นอายตอนนี้เทียบเท่าขั้นกลั่นปราณสิบสามได้เลยทีเดียว! ด้วยพลังระดับนี้ คงต่อสู้กับผู้ฝึกตนระดับขั้นสร้างฐานทั่วไปได้ไม่กี่กระบวนท่า!"
เห็นการเปลี่ยนแปลงเช่นนี้ หลี่หย่วนเต้าเผยสีหน้าประหลาดใจและดีใจขึ้นมา
ยิ่งเหมยถานแข็งแกร่ง บ้านสวนไป่เหอก็ยิ่งปลอดภัย
แถมต่อไปเจ้าตัวน้อยนี่อาจจะช่วยเขาได้ เป็นคู่หูคู่ใจก็ได้
แต่ในตอนนี้
เรื่องยังไม่จบ
ดวงตาข้างเดียวที่บอดของเหมยถาน จากเดิมที่เหมือนต้อกระจก ทันใดนั้นมีแสงสีแดงวูบไหวแผ่ซ่าน ราวกับเปลวเพลิงร้อนแรงที่ลุกไหม้ในดวงตา ส่องประกายเจิดจ้า
ในระยะใกล้
หลี่หย่วนเต้าสามารถสัมผัสได้ถึงความร้อนแรงที่แผ่ออกมาจากแสงของดวงตาสีแดงนั้น
"มันคือตัวอะไรกันแน่?"
"ปรากฏการณ์แบบนี้ แมวธรรมดาไม่มีทางสร้างได้… อย่างน้อยก็ไม่ใช่แมวธรรมดา…"
หลี่หย่วนเต้ามองเหมยถานด้วยความประหลาดใจ เต็มไปด้วยความสงสัย "หรือว่าจะเป็นสัตว์เทพโบราณหรือสัตว์อสูรบางอย่าง?"
เขาพยายามขบคิด ค้นความทรงจำ แต่ก็ไม่สามารถเทียบเคียงกับสัตว์อสูรหรือสัตว์เทพที่รู้จักได้เลย
ครู่หนึ่ง
แสงห้าสีบนร่างเหมยถานค่อยๆ หายเข้าไปในร่าง
ขนสีดำสนิทกลับมาปรากฏอีกครั้ง
ส่วนดวงตาข้างเดียวนั้น มีแสงสีแดงริบหรี่ซ่อนอยู่ภายใน ตรงข้ามกับดวงตาสีเขียวอีกข้างอย่างชัดเจน
"น่าสนใจดี"
"เจ้าตัวน้อยนี่ แม้แต่สวีอู๋กุยแห่งสำนักเหยียบกระบี่ ก็ไม่แน่ว่าจะสู้ได้"