ติงลี่ฮุย!
อดีตหมาจนตรอกผู้ภักดีของเจิ้งซิงหยาง คนที่เคยหักขาซ้ายของสวีว่าง!
แถมยังเป็นเพื่อนร่วมชั้นของทั้งคู่!
ตอนนั้นมีข่าวลือว่าติงลี่ฮุยมีส่วนรู้เห็นด้วย แต่จะลงมือด้วยหรือเปล่า ก็ไม่มีใครรู้แน่
ยังมีข่าวลือในโรงเรียนอีกว่า ติงลี่ฮุยยอมเป็นแพะรับบาปให้เจิ้งซิงหยาง ถึงได้ลอยนวลพ้นผิด
ดังนั้นตอนนั้น จึงมีคนบอกว่าติงลี่ฮุยถูกคุมประพฤติอยู่หลายปี หลังจากนั้นก็ไม่ได้เรียนต่อ ออกไปเร่ร่อนข้างนอกหลายปี
แต่ว่า ทำไมเขาถึงมาอยู่กับสวีว่างได้?
แถมยังเรียกสวีว่างว่าพี่ว่าง?
หลี่หย่วนเต้าจ้องมองติงลี่ฮุย ใจเต็มไปด้วยความสงสัย
จากนั้นเขาก็หันไปทางสวีว่าง ด้วยแววตาถามไถ่
“ลี่ฮุย มาแล้วเหรอ!”
“แต่คืนนี้ไม่ต้องรีบลงมือหรอก”
“ดูสิ ใครมา?”
สวีว่างดึงติงลี่ฮุยนั่งลง แล้วชี้ไปที่หลี่หย่วนเต้า พูดพลางยิ้ม
ติงลี่ฮุยมองมาด้วยความสงสัย จ้องพิจารณาอยู่ครู่หนึ่ง
แต่พักใหญ่ก็ยังจำหลี่หย่วนเต้าไม่ได้
“จำไม่ได้แล้วเหรอ?”
“ปีที่แล้วรองจอหงวนเอ็นทรานซ์อำเภอปินโจวของเรา นึกออกหรือยัง?”
สวีว่างบอกใบ้
“เฮ้ย!”
“พี่จอหงวน! เพื่อนเก่า!”
ติงลี่ฮุยรีบลุกขึ้น ก้าวไปจับมือหลี่หย่วนเต้า “คิดไม่ถึงเลย หลายปีผ่านไป ผมกับพี่ว่างจะได้นั่งโต๊ะเดียวกับนาย! เจ๋งสุด ๆ… ไม่นึกว่าพวกผมหยาบ ๆ แบบนี้ เรียนก็ไม่มาก วัฒนธรรมก็ไม่สูง เทียบพี่จอหงวนไม่ได้เลย!”
อีกฝ่าย ดูจะกระตือรือร้นมาก!
แต่ในน้ำคำ กลับแฝงกลิ่นอายประชดประชัน
สวีว่างที่อยู่ข้างๆ อาจชินไปแล้ว ไม่รู้สึกอะไร
แต่หลี่หย่วนเต้าฟังแล้วรู้สึกไม่พอใจอย่างมาก
ไม่ว่าปีนั้นไอ้นี่จะเป็นผู้สมรู้ร่วมคิดหรือเปล่า แต่การเป็นหมาจนตรอกของเจิ้งซิงหยาง ก็น่ารังเกียจเหลือเกินอยู่แล้ว
ตอนนี้กลับมาสนิทกับสวีว่างอีก มันพิกลเกินไป
“เรื่องอะไรกัน?”
หลี่หย่วนเต้าเมินเฉยต่อความกระตือรือร้นของติงลี่ฮุย แล้วหันไปถามสวีว่าง
เห็นหลี่หย่วนเต้าทำแบบนี้ ติงลี่ฮุยก็ชักมือกลับอย่างกระอักกระอ่วน ทว่าลึกๆ ในตากลับแวบผ่านความดุร้ายและโกรธเกรี้ยว
หลี่หย่วนเต้าไม่ทันสังเกต ถึงเห็นก็ขี้เกียจใส่ใจ
“หย่วนเต้า เรื่องมันซับซ้อนนิดหน่อย”
“ลี่ฮุยบอกว่า ปีนั้นเขาถูกเจิ้งซิงหยางหลอก!”