เจ้าหมาอ้วนรอคอยให้หลี่หย่วนเต้าคุกเข่าขอความเมตตาด้วยความหวาดกลัว จากนั้นก็จะทุบมันให้เป็นหมาตาย!
แต่ผลกลับกลายเป็นว่า
หลี่หย่วนเต้ายังคงทำท่าสงบนิ่งเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้น นั่งอย่างสบายใจอยู่ตรงนั้น และยังคงพูดย้ำว่าจะทำให้เขาเป็นหมาอ้วนของจริง!
เจ้าหมาอ้วนตะลึงงันอยู่ตรงนั้น ดวงตาเบิกกว้างด้วยความตกตะลึง
ส่วนฮั่นตังที่อยู่ข้าง ๆ ก็ยิ้มมุมปาก: "เหย นังพวกจนนี่มันทำเป็นขิงเก่งจริง ๆ! ดี ให้นายน้อยเล่นใหญ่ต่อไป ตอนนี้นายทำเป็นแน่ได้แค่ไหน เดี๋ยวจะเจ็บปวดยิ่งกว่านั้น!"
"บัดซบจริง!"
"ไอ้เวรตะไล!"
เจ้าพูดว่าอะไรนะ? เจ้าพูดอีกทีซิ!
เจ้าหมาอ้วนได้สติ หน้าอ้วนของมันสั่นเทาด้วยความโกรธ มันตะโกนใส่หลี่หย่วนเต้า: "เจ้ารู้ไหมว่าข้าคือใคร? อยู่กลุ่มไหน?"
หลี่หย่วนเต้ายิ้มจางๆ แล้วพูดว่า: "ข้าบอกแล้ว รอไอ้จามาก่อน ไม่งั้นถ้าเจ้าลงมือ ข้าจะทุบเจ้าให้เป็นหมา เป็นหมาตายที่ตัวบวมเป่ง! แต่ว่าเจ้าก็บอกหน่อยสิ ว่าเจ้าอยู่กลุ่มไหน?"
"ฮ่าฮ่าฮ่า... ดีมาก!"
ยังทุบหมาอ้วนอย่างข้าให้เป็นหมาตาย เจ้านี่แน่จริง! ยังไม่เห็นโลงศพก็ไม่ร้องไห้สินะ!
"กูอยู่สมาคมเถาฮวา!"
ฟังให้ดี สมาคมเถาฮวา! บอกไว้เลยนะ แกตายแน่!
เจ้าหมาอ้วนเดือดดาล กระโดดตัวลอยตะโกน: "แต่หมาตายอย่างแก ยังคิดจะรอพี่ซูจามาเหรอ? ขยะเอ๊ย แกไม่มีปัญญาให้พี่ซูจาลงมือหรอก! เดี๋ยวข้าหักขาแก ให้แกคุกเข่าต่อหน้าคุณชายฮั่น คุกเข่าขอความเมตตาต่อหน้าพี่ซูจา! กล้าทำให้เพื่อนพี่ซูจาโกรธ แถมยังเป็นคุณชายฮั่นอีก แกเบื่อชีวิตจริง ๆ!"
หลี่หย่วนเต้ามองเจ้าหมาอ้วนที่กำลังอาละวาด เขาไม่ยี่หระเลยแม้แต่น้อย และยังคงยิ้มพูด: "ไอ้จาไม่มีปัญญาให้ข้าลงมือหรอก! ถ้ามันมาอยู่ต่อหน้าข้า มันก็มีแต่ต้องคุกเข่า! อย่าว่าแต่จะกล้าลงมือกับข้าเลย!"
"..."
"ไอ้..."
เจ้าหมาอ้วนได้ยินคำพูดของหลี่หย่วนเต้า ก็อ้าปากค้างด้วยความตกตะลึง
เขาคิดว่าตัวเองก็กร่างพอแล้ว แต่หลี่หย่วนเต้าตรงหน้า น้ำเสียงที่พูด กลับกร่างกว่าเขาเป็นร้อยเท่า!
"ฟู่..."
"ไอ้เหี้ยเอ๊ย!"