คำพูดนี้
ทำให้จู้ทิงตะลึงค้างอยู่กับที่
เธอมึนงงเล็กน้อย ไม่เข้าใจความหมายของคำพูดฮั่นตัง จากนั้นก็โกรธจัด: "ฉันไม่เข้าใจที่นายพูด! อะไรคือการแลกเปลี่ยนซึ่งกันและกัน! นายอย่าหาเรื่องไร้สาระได้ไหม!"
"เชี่ย ยังมาแกล้งบริสุทธิ์กับฉันอีก!"
ฮั่นตังยิ่งเดือดดาลมากขึ้น จึงพูดตรง ๆ อย่างโกรธเกรี้ยว: "เธอนอนกับมันแล้วใช่ไหม? แม่งเอ๊ย กล้าดียังไงมาสวมเขาให้พ่อคนนี้!"
"นายพูดอะไรนะ?"
จู้ทิงเบิกตากว้าง ทั้งอายทั้งโกรธ: "ฮั่นตัง นายพูดจาเหลวไหลอะไร! ฉันกับพี่หย่วนเต้าไม่ได้ทำอะไรเลย! เราเป็นแค่เพื่อนร่วมชั้น! นายอย่าใส่ร้ายคนอื่นมั่ว ๆ!"
"เป็นผู้ใหญ่แล้ว ยังต้องใส่ร้ายอีกเหรอ?"
"เธอคิดว่าฉันไม่รู้เหรอว่าหลังจบม.ปลาย สอบเอนทรานซ์เสร็จ มีกี่คนที่รอคอยปาร์ตี้จบการศึกษา?"
"ฉันว่าพวกเธอมีความสัมพันธ์กันตั้งแต่ฤดูร้อนปีที่แล้วแล้วล่ะ?"
ในหัวของฮั่นตังเต็มไปด้วยความคิดสกปรกต่าง ๆ ยิ่งคิดก็ยิ่งเดือด: "เชี่ยเอ๊ย ดูสิว่าวันนี้ฉันจะจัดการไอ้หมอนี่ยังไง!"
จู้ทิงถึงขั้นระเบิดอารมณ์อย่างสมบูรณ์ โกรธจนตัวสั่น: "ฮั่นตัง! นายหุบปากไปเลย! พูดจากันดี ๆ ไม่ได้เหรอ? นายไม่อยากพูดดี ๆ ใช่ไหม! งั้นก็ได้! ฉันยอมรับ ฉันกับหลี่หย่วนเต้ามีความสัมพันธ์กันมานานแล้ว! ปีที่แล้วเราเล่นปาร์ตี้จบการศึกษากันไปแล้ว! และเขาโคตรเจ๋ง ทำเอาฉันอยากจะลอยขึ้นฟ้า! นายพอใจหรือยัง?"
"อีกอย่าง ฉันกับเขามีความสัมพันธ์อะไรกัน ก็ไม่เกี่ยวกับนาย นายสืบให้กระจ่างก่อน ฉันเป็นอะไรของนาย? ฉันกับนายไม่มีความสัมพันธ์อะไรกันเลยสักนิด นายมายุ่งเรื่องส่วนตัวของฉันทำไม?"
ตูม!
ในหัวของฮั่นตังมีเสียงระเบิดกึกก้อง ระเบิดตูมตามไปหมด
เขาจ้องมองจู้ทิงอย่างแน่วแน่ ในดวงตามีไฟโทสะและเจตนาฆ่าถาโถม
นี่คือผู้หญิงที่เขาปิ๊งตั้งแต่แรกเห็นเลยนะ!
คิดไม่ถึงว่าจะถูกคนอื่นเปิดซิงไปแล้ว สำหรับเขา มันเป็นการชกหมัดน็อคโดยตรง!
"เชี่ย เชี่ย เชี่ย..."
ฮั่นตังตัวสั่นไม่หยุด เขาจ้องมองจู้ทิง ตวาดลั่น: "เธอเป็นผู้หญิงของฉัน! เป็นผู้หญิงที่ฉันฮั่นตังเลือกไว้! แล้วเธอจะไม่เกี่ยวกับฉันได้ยังไง? เธอมันยังไปมีความสัมพันธ์กับมัน! เชี่ยเอ๊ย พ่อคนนี้ยังไม่ทันได้จับมือเธอเลยด้วยซ้ำ!"