เล้งเวยถูกหลี่หย่วนเต้าบีบคอหิ้วขึ้นกลางอากาศ เหมือนจิ้งหรีดใกล้ตาย
ตาขาวลอยขึ้น ขาทั้งสองข้างเตะปัดไปมาในอากาศ ร้องเสียงหลง “แกแตะตัวฉันไม่ได้ แกเอาเรื่องฉันไม่ได้หรอก... ถ้าแกกล้า ครอบครัวแกต้องตายโหง ฉันจะล้างโคตรแกให้สิ้นตระกูล...”
พวกที่อยู่ในบาร์
ทั้งเจี่ยนโยวและเจ้าของร้าน ต่างใจคอไม่ดีจนตัวเย็นเฉียบ
ถ้าเล้งเวยตายขึ้นมาจริง ๆ เกรงว่าทุกคนคงจบเห่กันหมด!
โทสะของตระกูลเล้งจะถาโถมท่วมท้นไม่ต่างจากน้ำป่า
ซ่งอี้คิดแต่แรกว่าหลี่หย่วนเต้าแค่จะสั่งสอนเล้งเวยสักหน่อย แต่ระยะใกล้ขนาดนี้ เขาสัมผัสได้ถึงเจตนาฆ่าที่แผ่ออกมาจนจับต้องได้จากตัวหลี่หย่วนเต้า
“พี่เขย... พี่เขย... ไอ้นี่ฆ่าไม่ได้นะ!”
ซ่งอี้รีบเตือน “มันเป็นคนที่ตระกูลเล้งทุ่มเทปลูกฝัง แม้จะเสเพล แต่มีระดับการฝึกฝนถึงขั้นเน่ยจิ้นสูงสุด แถมมีหัวการค้าอยู่บ้าง! ฆ่ามันจริง ตระกูลเล้งไม่มีทางจบง่าย ๆ หรอก!”
“ใช่ ๆ ๆ... ฆ่าฉันไม่ได้นะ!”
เล้งเวยก็รีดเสียงแหบพร่าออกมาทันที
เจี่ยนโยวเข้ามาสมทบ รีบขอร้อง “คุณชาย ไว้ชีวิตเถอะครับ! ถ้าตระกูลเล้งโกรธเคืองขึ้นมาจริง ๆ พวกเขาบ้าขึ้นมาง่าย ๆ ทุกคนก็ตายกันหมด...”
ตึง!
หลี่หย่วนเต้าถีบเจี่ยนโยวกระเด็นพลางตวาดเย็น ๆ “เมื่อกี้มันจะหักขาฉัน นายยังคอยหนุนหลังมัน มาถึงตอนนี้ฉันจะฆ่ามัน นายกลับมาขอชีวิตให้มัน?”
“ถ้าไม่ติดว่ายังมีบุญคุณกันอยู่บ้าง มีหรือฉันจะไว้ชีวิตนาย!”
เจี่ยนโยวกระแทกพื้นแล้วสำรอกเลือดออกมาหลายคำ
เขาได้ยินคำพูดหลี่หย่วนเต้า ใบหน้าเหี่ยวย่นยิ่งซีดเผือดและขมขื่น
จะว่าไปเขาก็อยากช่วยหลี่หย่วนเต้าพูดเหมือนกัน
แต่เล้งเวยนั้นโอหังอวดดีเป็นที่เลื่องลือ ถ้าเขาเข้าไปพูดจริง ป่านนี้คงถูกจัดการไปแล้ว
ที่เขาเอ่ยปากตอนนี้ ที่แท้ก็เพราะกลัวความน่าสะพรึงของตระกูลเล้ง! ตระกูลเล้งเป็นตระกูลสวรรค์ที่มีผู้แข็งแกร่งถึงขั้นจอมยุทธ์อู่หวังคอยคุมเชิง!
ได้ข่าวว่าตระกูลเล้งถึงขั้นมีอู่หวงปรากฏตัวแล้วด้วยซ้ำ! คนระดับนี้ใช่จะหาเรื่องได้?
แต่ตอนนี้ เขาก็หาเรื่องหลี่หย่วนเต้าไม่ได้เลยแม้แต่นิดเดียว ซ้ำร้ายยังหาเรื่องอีกฝ่ายเข้าแล้ว
ถูกหลี่หย่วนเต้าถีบกระเด็น เขาจึงได้แต่ก้มหน้านิ่ง ใจคอขมขื่นเต็มอก