"แม่คะ คนพวกนั้นมันดูถูกเหยียดหยามเกินไปแล้ว!"
เฉินเหยียนชีเม้มริมฝีปาก พูดด้วยความไม่พอใจอย่างยิ่ง
หลี่หย่วนเต้าที่อยู่ข้าง ๆ อดไม่ได้ที่จะชำเลืองมอง แอบรู้สึกขำในใจ
คิดย้อนไปตอนที่ทัวป๋อหลิวอวิ๋นจัดงานเลี้ยงวันไหว้พระจันทร์ที่หลิ่วเจียง เชิญตระกูลต่าง ๆ ไปร่วมงาน
หลังจากได้รับการหนุนหลังจากตระกูลทัวป๋อ เฉินเหยียนชีในงานเลี้ยงก็เหยียบย่ำผู้นำตระกูลต่าง ๆ ที่อยู่ในงานตามอำเภอใจ
หน้าตาของตระกูลเหล่านั้นถูกเฉินเหยียนชีตบจนบวมเป่งขึ้นฟ้าไปแล้ว
เพียงแต่มีตระกูลทัวป๋อหนุนหลังอยู่ ทุกคนจึงกลัดกลุ้มแต่ไม่กล้าพูด
ตอนนี้ตระกูลทัวป๋อถูกทำลาย จิ่งซูกรุ๊ปก็ถูกผู้คนรังเกียจโดยธรรมชาติ กลายเป็นเป้ากลางของทุกฝ่าย
ทั้งหมดนี่ ไม่ใช่สิ่งที่เฉินเหยียนชีก่อไว้เองหรือ?
ตอนนี้
ยังมีหน้ามาพูดว่าคนอื่นดูถูกเหยียดหยามอีก!
"โลกนี้ล้วนยึดถือผลประโยชน์เป็นใหญ่"
ฉินซูถอนหายใจ พูดอย่างจนใจ "ตอนนี้ได้ยินว่าท่านผู้เฒ่าจวินมีพลังฝีมือสูงขึ้นไปอีกขั้น ตระกูลอื่น ๆ ก็ต้องยอมสยบเป็นธรรมดา ถ้าเราสามารถไปขอโทษด้วยตัวเอง ให้ตระกูลจวินให้อภัย ตระกูลอื่น ๆ ก็จะพิจารณาใหม่ที่จะร่วมมือกับเราอีกเช่นกัน"
"ป้าฉิน ความจริงไม่จำเป็นต้องขอโทษหรอก"
"พรุ่งนี้เย็นไปงาน ข้าจะบอกกับท่านผู้เฒ่าจวินสักหน่อย เรื่องมันไม่ร้ายแรงขนาดนั้น"
หลี่หย่วนเต้ายิ้มกล่าวในตอนนี้
เฉินเหยียนชีหาเรื่องใส่ตัว แต่เขาก็ต้องเห็นแก่หน้าฉินซูอยู่ดี
"หย่วนเต้า เรื่องนี้เจ้าต้องไม่เอ่ยปาก"
"เจ้ากับตระกูลจวินเป็นการค้าขาย ถ้าเจ้าเอ่ยปากอีก ความหมายมันจะเปลี่ยนไปนะ"
"ต้องขอโทษจริง ๆ ที่ฉินซูมาดึกป่านนี้ยังมารบกวนเจ้า!"
ฉินซูยิ้มอย่างขมขื่น ส่ายหน้า
หลี่หย่วนเต้า "ป้าฉิน ท่านพูดเกินไปแล้ว"
มองดูภาพตรงหน้า เฉินเหยียนชีที่อยู่ข้าง ๆ รู้สึกโกรธแค้นพลุ่งขึ้นมาในใจ
กาลครั้งหนึ่ง ที่นี่คือบ้านของเธอ!
หลี่หย่วนเต้าอยู่ที่นี่ ยังต้องดูสีหน้าเธอ!
แต่ตอนนี้กลับกลายเป็น
แม่ฉินซูมาที่นี่ กลับต้องเกรงใจหลี่หย่วนเต้าถึงเพียงนี้
ในใจเธอรู้สึกอึดอัดอย่างบอกไม่ถูก หงุดหงิดในใจสุด ๆ
เธออยากจะเปิดปาก ด่าหลี่หย่วนเต้าสักยก แต่พอมองเห็นสีหน้าแม่ที่เต็มไปด้วยความกังวล ก็อดกลั้นไว้อีกครั้ง