คำอธิบาย?
ซูซานช่านที่ยืนอยู่ข้าง ๆ มองจนงงไปหมด
ฉื่อชงไม่สนใจบาดแผลของตัวเอง ตอนนี้กำลังจมอยู่ในความไม่รู้จะทำอย่างไร
เพราะเขาสัมผัสได้ถึงจิตสังหารในแววตาเย็นเยียบของหลี่หย่วนเต้า
ถ้าเขาไม่ตอบตามตรง หัวอาจหลุดจากบ่าได้
ตึง!
ฉื่อชงคุกเข่าลงกับพื้น ก้มหัวกระแทกทันที: "คุณชายหลี่ ใจเย็น ๆ ขอให้คุณชายใจเย็น ๆ ด้วย! ผมไม่รู้ว่ามีสิ่งนี้อยู่ในตัวผม! และผมก็ไม่รู้ด้วยซ้ำว่ามันคืออะไร! ได้โปรดคุณชายหลี่ชี้แจงให้ด้วย!"
"นายไม่รู้?"
หลี่หย่วนเต้าจับจ้องอีกฝ่ายด้วยแววตาแข็งกร้าว พร้อมกับใช้สัมผัสจิตวิญญาณคลี่คลุมฉื่อชงไว้
พูดตามตรง
เขาไม่อยากใช้วิชาค้นวิญญาณกับฉื่อชง
"ผมไม่รู้จริง ๆ นะครับ!"
"มีก้อนหินอยู่ในตัวผมแบบนี้ ผมไม่รู้สึกตัวเลยด้วยซ้ำ!"
ฉื่อชงส่ายหัวอย่างสุดชีวิต
เขาไม่กล้าโกหก จำเป็นต้องพูดความจริงทั้งที่กล้า ๆ กลัว ๆ
เขารู้ดีแก่ใจ
ต่อหน้าผู้แข็งแกร่งขั้นสูงสุดอย่างหลี่หย่วนเต้า จะโกหกแม้แต่น้อยเด็ดขาดไม่ได้!
มิฉะนั้น มีหวังตายอย่างไร้ที่ฝังศพ!
ต่อให้ต้องตาย ก็ต้องพูดความจริง อย่างน้อยก็รักษาครอบครัวที่อยู่เบื้องหลังได้
"ดีมาก!"
หลี่หย่วนเต้าพยักหน้า ลังเลครู่หนึ่ง แล้วจึงปล่อยยันต์วิญญาณออกจากตัว กระทบลงบนหน้าผากของอีกฝ่าย
เขาเปล่งเสียงถามอีกครั้ง: "นายไม่รู้จักมันจริง ๆ?"
ยันต์วิญญาณนั้น คือ ยันต์จับเท็จ!
ของสิ่งนี้ แน่นอนว่าด้อยกว่าวิชาค้นวิญญาณ!
แต่ในสถานการณ์ทั่วไป ก็ยังพอทดสอบคำโกหกพื้นฐานได้
ภายใต้ไอสังหารที่ทะลักท่วมตัว บวกกับยันต์จับเท็จ หลี่หย่วนเต้าเชื่อว่าถ้าฉื่อชงโกหก จะต้องเผยพิรุธทันที
ฉื่อชงตอนนี้แสดงสีหน้ามึนงง ส่ายหัวแบบหุ่นยนต์: "คุณชายหลี่ ผมไม่รู้จัก ผมไม่รู้จักจริง ๆ ได้โปรดไว้ชีวิตผมสักครั้ง..."
เห็นสภาพเช่นนี้
ซูซานช่านที่ยืนข้าง ๆ เบิกตากว้าง สูดหายใจลึกเฮือก: "นี่อะไรกัน? ยันต์เสวียนเหมิน? น่ากลัวเกินไปแล้ว!"
"ดูท่า นายไม่ได้โกหกฉัน!"
หลี่หย่วนเต้าถอนหายใจ เก็บยันต์วิญญาณบนตัวฉื่อชงกลับ
ฉื่อชงที่เมื่อครู่ยังมึนงง รีบโขกหัว: "คุณชายหลี่ ผมผิดไปแล้ว ผมผิดไปแล้ว... สิ่งในตัวผมนี้ แม้แต่ตัวผมยังไม่รู้เลยว่ามันปรากฏตั้งแต่เมื่อไหร่ ผมไม่รู้ว่ามันคืออะไร..."
"พอแล้ว!"
"หุบปากก่อน!"