"ฮ่าๆ..."
"ระดับหยวนอิงแล้วยังไง?"
"ไม่รู้จักฟ้าสูงดินต่ำ!"
หยิงป้าเทียนหัวเราะอย่างบ้าคลั่ง จากนั้นก็เอ่ยเย็นชา "เศษเดนที่ควรตาย มาเตรียมตายได้เลย!"
พูดจบ
เขาก็พุ่งหมัดตรงไปทางหลี่หย่วนเต้าในพริบตา
"หยิงป้าเทียน ตั้งแต่เลือกที่จะไม่คุกเข่ายอมจำนน งั้นข้าจะบิดหัวแกทิ้งเอง!"
หลี่หย่วนเต้าสายตาคมเย็น พูดเสียงเย็น
ปัง!
เขายกมือขึ้น ปัดทำลายการโจมตีของหยิงป้าเทียนในพริบตา พร้อมกับตบอีกฝ่ายกระเด็นตกจากบัลลังก์มังกร กระแทกลงกับพื้นอย่างแรง
"แก...แก...แกเป็นไปได้ยังไง..."
"แกเป็นผู้ฝึกตนขั้นหยวนอิงตอนปลายงั้นเหรอ?"
หยิงป้าเทียนที่ถูกตบกระเด็นไป ตกตะลึงไปชั่วขณะ เบิกตากว้างมองมาด้วยความหวาดกลัว
ตามเวลาแล้ว หลี่หย่วนเต้าก็อายุแค่ยี่สิบต้นๆ เท่านั้น
ต่อให้ฝึกตนตั้งแต่ยังอยู่ในท้องแม่ ถ้าสร้างฐานได้ก็ถือว่าก้าวข้ามฟ้ากันแล้ว แทบจะเป็นสิ่งมีชีวิตที่ฟ้าดินไม่อาจยอมรับได้
แต่ตอนนี้
พลังที่หลี่หย่วนเต้าแสดงออกมา กลับเทียบเท่ากับฝันร้ายระดับหยวนอิงตอนปลาย!
เขาที่เป็นจอมพลังไร้เทียมทานขั้นหยวนอิงตอนต้น เคยครองโลกเป็นเจ้าแห่งหลงกั๋วทั้งแผ่นดิน กลับถูกอีกฝ่ายตบลงกับพื้นได้ง่ายดายขนาดนี้!
หยิงป้าเทียนในใจเกิดคลื่นความตกตะลึงนับไม่ถ้วน ชั่วขณะหนึ่งไม่อาจยอมรับความจริงได้
เว่ยจงเซียนขันทีคนสนิทที่ยืนอยู่ข้างๆ แทบทำตาแทบหลุดออกจากเบ้า สองขาสั่นคลอนไปหมด
"ข้าให้โอกาสสุดท้ายพวกแกฆ่าตัวตาย!"
หลี่หย่วนเต้ายิ้มเย็นพูดเสียงเรียบ
พร้อมกับยกมือขึ้นฟาดลงที่บริเวณบัลลังก์มังกรอย่างแรง
ปัง! เสียงอู้อี้ดังขึ้น
บัลลังก์มังกรแตกเป็นเสี่ยงๆ เผยให้เห็นทางเข้าอันมืดมิดด้านล่าง
หลี่หย่วนเต้าไม่รีรอแม้แต่น้อย ยกมือคว้าลงไปใต้ทางเข้านั้นทันที
เสาขนาดยักษ์ที่ยาวหลายร้อยเมตรใต้ดิน ถูกเขาคว้าขึ้นมาได้
ครืนๆ~
เมื่อเสาค่อยๆ ถูกดึงขึ้นมา ทั่วทั้งวังหลวงและเมืองหลงตูก็เกิดการสั่นสะเทือน
"แก...หยุด หยุดเดี๋ยวนี้นะ!"
"แกรู้ได้ยังไงว่าเสามังกรเก้าตัวอยู่ที่นี่!"
หยิงป้าเทียนเบิกตาโกรธจัด ตะคอกเสียงดัง
หลี่หย่วนเต้าไม่สนใจอีกฝ่าย พลังในมือพัดกระหน่ำลงไป เกิดเสียงก๊อกแก๊กดังกรอบแกรบ ในพริบตาเสามังกรเก้าตัวทั้งต้นก็กลายเป็นผุยผงอยู่ใต้ดิน