คุณปู่เสิ่นกล่าวด้วยความน้อยใจ สุดท้ายแทบจะทุบอกตัวเอง
เหล่าคนตระกูลเสิ่นที่อยู่ที่นั่นต่างพากันรู้สึกเจ็บปวดใจอย่างยิ่ง
มีเพียงเสิ่นจิงหยวนที่ยืนอยู่ข้าง ๆ ใบหน้าบูดบึ้ง ใจก็แค้นเคืองไม่หยุด: อะไรกันที่ว่ารุ่นไม่มีคนสืบทอด? ฉันเป็นผู้ชายคนเดียวของตระกูลเสิ่นนะ ต่อให้ไม่มีความสามารถด้านธุรกิจ หรือไม่มีพรสวรรค์ทางยุทธ ก็ไม่ได้หมายความว่าฉันจะสืบทอดกิจการตระกูลไม่ได้หรอกนะ!
หลี่หย่วนเต้ายกมือห้ามคุณปู่เสิ่น พูดว่า "เอาล่ะ ผมรู้แล้วว่าเสี่ยวเซี่ยอยู่ที่ไหน! ทุกท่านไม่ต้องกังวล ผมจะพาเขากลับมาให้ได้!"
"อะไรนะ นายรู้ว่าเสี่ยวเซี่ยอยู่ที่ไหน?"
"หนุ่มน้อย เจ้าหาเสี่ยวเซี่ยเจอ ตระกูลเสิ่นของเราจะตอบแทนอย่างหนักแน่นอน"
เสิ่นชิงจงสีหน้าเปลี่ยนไป พูดด้วยความตื่นเต้น
หลี่ฮว๋าที่อยู่ข้าง ๆ ขมวดคิ้ว พูดด้วยความไม่เข้าใจ "คุณชายหลี่ คุณรู้ว่าเสี่ยวเซี่ยอยู่ไหนตอนนี้ งั้นเมื่อกี้ทำไมไม่พูดล่ะ เราจะได้ไปช่วยเขาได้โดยตรง!"
หลี่หย่วนเต้ายักไหล่อย่างจนใจ "ผมเพิ่งรู้ตอนนี้เอง!"
"แล้ว... แล้วตอนนี้เสี่ยวเซี่ยอยู่ที่ไหน?"
เสิ่นชิงจงรีบถาม
สายตาหลี่หย่วนเต้าตกไปที่เสิ่นจิงหยวน "คนอยู่ที่ไหน? สารภาพมาตรง ๆ ฉันจะให้เจ้าตายอย่างง่ายดาย!"
คำพูดนี้
ทำเอาหลี่ฮว๋าและเสิ่นชิงจงต่างงงไปหมด
พวกเขาสังเกตเห็นสายตาหลี่หย่วนเต้าจ้องไปที่เสิ่นจิงหยวน หรือว่าการหายตัวของเสี่ยวเซี่ยจะเกี่ยวข้องกับเขา?
เสิ่นจิงหยวนเบิกตากว้าง โกรธ "แกพูดบ้าอะไร? เสี่ยวเซี่ยหายตัวไป จะไปเกี่ยวข้องอะไรกับฉัน? ฉันไม่รู้หรอกว่าเขาอยู่ที่ไหน!"
แต่พูดไปพร้อม ๆ กัน สีหน้าเขาก็เผยความตระหนกออกมาเล็กน้อย
การเปลี่ยนแปลงสีหน้าเพียงเล็กน้อย แต่คุณปู่เสิ่นกลับจับได้
คนตระกูลเสิ่นคนอื่น ๆ ก็เริ่มเห็นพิรุธ
หลี่ฮว๋าสายตาคมกริบ ตะคอก "เสี่ยวเซี่ยอยู่ที่ไหน?"
"ฉันไม่รู้ เรื่องไม่เกี่ยวกับฉัน"
เสิ่นจิงหยวนตกใจรีบส่ายหัว
หลี่หย่วนเต้าหัวเราะเย็น "ไม่พูดใช่ไหม? งั้นก็ไม่ต้องพูดอีกต่อไป!"
พูดจบ
เขาดึงเสิ่นจิงหยวนขึ้นมาตรง ๆ แล้วยิงแสงคมไปที่กลางคิ้วของเขา
พร้อมพูดเย็นชา "คนอยู่ที่ไหน?"