พลังอู่หวงระดับต้นปะทุออกมาในพริบตา
ฝ่ามือเหี่ยวแห้งของหลิวฮวงห่อหุ้มด้วยแสงดุร้ายที่พวยพุ่ง ฟาดลงไปที่ปู้หล่านคงอย่างโหดเหี้ยม
ตอนนี้ปู้หล่านคงสูญเสียพลังฝึกปรือจนหมดสิ้น ไม่อาจใช้พลังใดในร่างกายได้อีก ต่างจากผู้ชายธรรมดาทั่วไปตรงไหน
หลิวฮวงต้องการแค่ฝ่ามือเดียวก็บดขยี้เขาดับวูบได้ทันที
"ให้ตายสิ!"
"หลิวอวิ๋น รีบหนีไป…"
สีหน้าปู้หล่านคงเต็มไปด้วยความตื่นตระหนกและโกรธแค้น พลางตะโกนลั่นใส่ปู้หลิวอวิ๋นที่อยู่ข้างกาย
เขารู้ดีว่าตัวเองหนีไม่รอดแล้ว แววตาที่หวาดกลัวแปรเปลี่ยนเป็นความโกรธและสิ้นหวัง สิ่งสุดท้ายที่หวังเพียงอย่างเดียวคือให้ลูกชายรอดไปได้
ศึกบริษัทอี้ตู้ครั้งนี้ ลูกชายของเขาหลายคนตายในสนามรบไปแล้ว
ตอนนี้ปู้หลิวอวิ๋นคือความหวังเดียวของเขา!
ส่วนเจี่ยงเจินหลงและเจี่ยงมี่โหรวกับคนอื่นๆ ก็จมดิ่งสู่ความสิ้นหวังเช่นกัน
ตอนนี้พลังฝึกปรือของพวกเขาใช้การไม่ได้เลยแม้แต่น้อย กลายเป็นลูกแกะรอเชือด ไม่มีทางแม้แต่จะขัดขืน!
ตู้ม!
แต่แล้วในวินาทีนั้นเอง
หลี่หย่วนเต้าก็ยกมือขึ้นกะทันหัน ฟาดฝ่ามือออกไปอย่างแรงกลางอากาศ สังหารหลิวฮวงกลายเป็นหมอกเลือดกระจายว่อน
อะไรนะ!
สังหารในพริบตา!
นี่… เป็นไปได้ยังไง?
เขาไม่ได้โดนผงวิญญาณล่องหน?
กลิ่นคาวเลือดตลบอบอวลในอากาศ ทุกคนตกอยู่ในความเงียบสงัด
เจี่ยงอันหมินที่อยู่ตรงข้ามเบิกตากว้าง อ้าปากค้าง สีหน้าเต็มไปด้วยไม่อยากจะเชื่อ
จางลี่เชา ผู้บัญชาการใหญ่กองกำลังพิทักษ์เมืองอู่ซวิ่นเมิ่งที่เฝ้าอยู่หน้าประตูและทำทีวางตัวเป็นกลางกับคนอื่นๆ ต่างก็หันขวับมามองพร้อมเพรียง จากนั้นก็พากันตกตะลึง
เดิมทีพวกเขาคิดว่าทุกอย่างอยู่ในการควบคุมหมดแล้ว แต่กลับเกิดเรื่องคาดไม่ถึงขึ้น
"คุณชายหลี่ คุณ… ไม่ได้โดนผงวิญญาณล่องหน?"
ปู้หล่านคงและเจี่ยงเจินหลงต่างก็หันมามองด้วยความตะลึง สีหน้างุนงงกันถ้วนหน้า
พวกเขาคิดว่าหลี่หย่วนเต้าก็ถูกพิษเช่นกัน ได้แต่รอความตายเท่านั้น
พวกเขาไม่เหลือความหวังอะไรแล้ว แต่กลายเป็นว่าหลี่หย่วนเต้ากลับไม่เป็นไร!
"คุณใช้วิธีไหนขับผงวิญญาณล่องหนออกจากร่าง?"
จวงไป๋เตาที่อยู่บนโคมไฟคริสตัลระย้าจ้องลงมาข้างล่างอย่างเอาเป็นเอาตาย แล้วตะคอกถามด้วยความเหลือเชื่อ