คำพูดของปู้หล่านคงจบลง
เจี่ยงเจินหลงและคนอื่น ๆ ต่างพากันส่งสายตาที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นไปยังจางลี่เชาและยอดฝีมือจากหน่วยป้องกันเมือง
ขอแค่จางลี่เชากับพวกยอมลงมือ รวบตัวหลิวฮวงกับพวกทั้งหมดให้ได้ พวกเขาก็มีทางรอดแล้ว!
แน่นอน
ทันทีที่จางลี่เชากับพวกปรากฏตัว ในความคิดของเจี่ยงเจินหลงและพวกพ้อง อย่างน้อยพวกเขาก็ไม่ถึงกับต้องตกอยู่ในสภาพเหมือนแกะรอเชือด น่าจะยังรักษาชีวิตเอาไว้ได้!
จวงไป๋เตาบนยอดโคมระย้าคริสตัลขมวดคิ้ว พร้อมกับลุกขึ้นยืน
หากหน่วยป้องกันเมืองตกลงใจจะเล่นงานหลิวฮวงกับพวก เขาก็จะหันหลังเผ่นหนีทันที
เขามาที่นี่แบบตัวคนเดียวนี่นา
ถ้าต้องรับมือกับหน่วยป้องกันเมืองแค่กลุ่มเล็ก ๆ ของจางลี่เชา เขาย่อมไม่หวาดหวั่น
แต่ถ้าไปปลุกหน่วยป้องกันเมืองทั้งสวินเมิ่งกั่ง หรือปลุกกองพลยุทธมังกรที่นี่เข้า เขาก็ต้องเจอเรื่องยุ่งแน่!
"ฮะ ๆ... คุณปู้ ระวังคำพูดให้ดี ๆ ล่ะ!"
"อย่ามาพูดจาเลื่อนเปื้อน อย่ามาพล่ามส่งเดช!"
จางลี่เชาที่ยังคงกดมือข้างหนึ่งไว้กับดาบศึกที่อยู่ตรงเอว ส่งเสียงเหยียดหยาม "พวกแกบอกว่านักรบซากุระคุนิอยู่ไหน? แล้วนักรบยุทธมืดจากดินแดนโกลาหลนี่อยู่ไหน? ข้าไม่เห็นมีเลยนิ? พวกแกอย่ามาใส่ร้ายคนอื่นดีกว่า!"
คำพูดนี้ทำให้สีหน้าปู้หล่านคงและเจี่ยงเจินหลงเปลี่ยนไปอย่างรุนแรง เบิกตากว้างด้วยความไม่เชื่อในสิ่งที่ตนได้ยิน
พวกเขาคาดไม่ถึงว่าจางลี่เชาตรงหน้าจะตีสีหน้าพูดจาหน้าด้านได้ถึงเพียงนี้!
พวกนักรบซากุระคุนิที่ยืนอยู่ข้างหลังยังสวมชุดยุทธ์ลายดอกอันเป็นเอกลักษณ์ของซากุระคุนิ แค่ไม่ใช่คนตาบอดก็มองออก!
และในเวลานี้
ทุกคนก็เริ่มเข้าใจอะไรบางอย่างแล้ว
จางลี่เชาและพวกหน่วยป้องกันเมือง สมคบกับหลิวฮวงพวกนั้น!
พวกมันยังสมรู้ร่วมคิดกับพวกซากุระคุนิ และร่วมขบวนการกับบริษัทเป่าเสวี่ยกับพวกด้วย!
ปู้หลิวอวิ๋นสูดลมหายใจเย็นยะเยือก มองไปที่หลี่หย่วนเต้า ก่อนจะยิ้มเจื่อน ๆ เอ่ยว่า "คุณชายหลี่ คราวนี้บริษัทเป่าเสวี่ยทุ่มเทกันสุดตัวจริง ๆ! กระทั่งหน่วยป้องกันเมืองยังถูกพวกมันซื้อตัว!"
"ฮะฮะ... ทุ่มสุดตัวจริง ๆ!"
หลี่หย่วนเต้าหัวเราะเบา ๆ สีหน้าผ่อนคลาย น้ำเสียงไม่ช้าไม่เร็ว