คนที่ควรไสหัวไป คือแก!
คำพูดของหลี่หย่วนเต้าตกใส่หูเฉินเหยียนชี ราวกับฟ้าผ่าดังกัมปนาท
เธอเบิกตากว้าง จ้องมองหลี่หย่วนเต้าเซ็นชื่อ จ้องมองผู้จัดการหลิวโค้งคำนับให้หลี่หย่วนเต้า ด้วยท่าทีเคารพอย่างที่สุด
เธอแทบไม่เชื่อสิ่งที่เห็นตรงหน้า
เจ้าของใหม่ของบ้านสวนไป่เหอ คือหลี่หย่วนเต้าจริง ๆ!
เฉินจิ่งเทียนกับฉินซูก็ยืนอึ้งค้างอยู่ตรงนั้น
ก่อนหน้านี้ที่หลี่หย่วนเต้าบอกว่าซื้อวิลล่าเอง เป็นเจ้าของใหม่ พวกเขาไม่กล้าคิดเลยสักนิด นึกว่าอีกฝ่ายล้อเล่น
แต่ตอนนี้ หลี่หย่วนเต้ากลายเป็นเจ้าของบ้านไปแล้วจริง ๆ
เขาเอาเงินมาจากไหน?
ความสงสัยนี้ผุดขึ้นในหัวของเฉินจิ่งเทียนและฉินซู
"เป็นไปไม่ได้!"
"เป็นไปไม่ได้เด็ดขาด!"
เฉินเหยียนชีได้สติ ส่ายหน้าไม่หยุด "ผู้จัดการหลิว คุณดูผิดหรือเปล่า? เขาเป็นเจ้าของบ้านได้ยังไง เขาไม่มีเงินพอจะซื้อบ้านหลังนี้หรอก"
เห็นท่าทางตื่นเต้นของเฉินเหยียนชี ผู้จัดการหลิวงงไปเลย "อ๋า... ดูผิด? ไม่มีทางผิดครับ คุณหลี่เป็นเจ้าของบ้านคนใหม่นี่ครับ! เรื่องแบบนี้ ผมไม่มีทางทำผิดพลาดเด็ดขาด!"
ในใจผู้จัดการหลิวไม่พอใจมาก แต่ไม่กล้าแสดงออก
เพราะที่เฉินเหยียนชีพูด มันเหมือนกำลังดูหมิ่นความสามารถของเขา
เขาเป็นผู้จัดการของหมู่บ้าน อีกทั้งยังมีบริษัทนายหน้ามืออาชีพอยู่ใต้การดูแล เขาลงมือเองหมด ทำธุรกิจมาสิบกว่าปี ไม่เคยพลาด
คุณชายใหญ่แห่งตระกูลจวิน จวินมั่วเสีย มาหาเขาเอง ก็เพราะเห็นความสามารถของเขา!
เด็กสาวตัวเล็ก ๆ กล้าดียังไงมาดูถูกเขา!
"พี่ต้าเหว่ย ไปปล้นแบงก์มาเหรอ?"
จูเก่อเสี่ยวเซี่ยถามด้วยสีหน้าตกตะลึง
หลี่หย่วนเต้าเบะปาก "พูดจาแย่ชะมัด! ในสายตาเธอ ฉันจนมากรึไง?"