โอวหยางเจิ้นซานเล่าตั้งแต่ต้นถึงสิ่งที่เขารู้เกี่ยวกับชาติกำเนิดของเฉียนปิงปิง
อันที่จริง เขารู้เรื่องชาติกำเนิดของเฉียนปิงปิงไม่มากนัก
เพียงใช้ชาติกำเนิดดึงดูดเฉียนปิงปิง แล้วล่อหลินลั่วมาที่นี่
แล้วใช้มือของเสี่ยวโหวเหยี่ย จัดการหลินลั่วให้สิ้นซาก
ใครจะคิดว่าสุดท้ายกลับกลายเป็นเรื่องยุ่งเหยิง
ยกก้อนหินทับเท้าตัวเอง
“ตอนนั้นโหวแห่งชิงโจวส่งคนอุ้มปิงปิงที่ยังอยู่ในผ้าอ้อมมาที่บ้านข้า”
“แล้วให้พวกเราปฏิบัติต่อปิงปิงเสมือนลูกสาวนอกสมรส แอบเลี้ยงไว้นอกบ้าน”
“ข้าก็ทำตาม ส่งนางไปให้ตระกูลเฉียน และสัญญาจะให้ผลประโยชน์แก่ตระกูลเฉียนไม่น้อย”
“เรื่องหลังจากนั้น ปิงปิงเองก็น่าจะรู้ดี”
เฉียนปิงปิงฟังจบก็งงไปหมด
ตัวเองไม่ใช่ลูกนอกสมรสของโอวหยางเจิ้นซานหรือ?
แท้จริงแล้วเป็นโหวแห่งชิงโจวส่งคนมาส่งที่ตระกูลโอวหยาง?
แล้วตัวเองเป็นลูกใครกันแน่!?
ทุกคนในตระกูลโอวหยางต่างประหลาดใจยิ่งนัก
ไม่มีใครคาดคิดว่าจะมีความลับเช่นนี้
ก่อนหน้านี้ต่างคิดว่าโอวหยางเจิ้นซานมีภรรยาลับนอกบ้าน แล้วมีลูกนอกสมรส
ใครจะคิดว่าเฉียนปิงปิงไม่มีความเกี่ยวข้องกับเขาแม้แต่น้อย!
หลินลั่วขมวดคิ้วมุ่น
โหวแห่งชิงโจววุ่นวายถึงเพียงนี้ ต้องการอะไรกันแน่?
เขารู้สึกว่าต้องมีแผนการแอบแฝงแน่นอน!
“พ่อแม่ที่แท้จริงของปิงปิงเป็นใคร?”
“หรือว่าเรื่องที่พูดมาเมื่อครู่ เป็นการแต่งขึ้นเพื่อยั่วยุให้ข้ากับจวนโหวแห่งชิงโจวแตกคอกัน?!”
โอวหยางเจิ้นซานยิ้มเจื่อนแล้วพูดว่า “ที่ข้าพูดมาทั้งหมดเป็นความจริง!”