"เชี่ย! ดูท่าคุณชายรองจะเอาจริงแล้วสิ!"
"กององครักษ์จวนโหว มีอุปกรณ์พิเศษที่ใช้จัดการปรมาจารย์ยุทธ์โดยเฉพาะ เกรงว่าท่านอาจารย์หลินจะหนีไม่พ้น!"
"เฮ้อ! คนว่าคนบ้าระอาศพ ท่านอาจารย์หลินก็บ้าเกินไปแล้ว!"
เสียงวิพากษ์วิจารณ์ของผู้คน ทำเอาฉินปิงปิงรู้สึกหวั่นใจขึ้นมา
นางดึงมือเฉิงหลินถาม "กององครักษ์จวนโหวเรียกใช้ได้ตามอำเภอใจจริงหรือ?"
เฉิงหลินพยักหน้าเบา ๆ "ไม่ใช่แค่เรียกใช้ได้ตามอำเภอใจ"
"ถ้าข้าเดาไม่ผิด คงมีกององครักษ์ส่วนหนึ่งซ่อนอยู่แถวนี้ คอยคุ้มครองคุณชายรองอยู่!"
"ครั้งนี้หลินลั่วมีเรื่องใหญ่แน่!"
หัวใจฉินปิงปิงพลุ่งขึ้นมาอยู่ในลำคอ "แล้วท่าน ท่านมีวิธีช่วยเขาหรือไม่?"
"ท่านเป็นที่ปรึกษาอาญาของหน่วยมังกร ต้องมีวิธีช่วยเขาแน่นอน!"
มุมปากเฉิงหลินกระตุกเล็กน้อย
นางคิดในใจ ที่ปรึกษาอาญาอย่างข้านี่มันอะไรกัน!
คนรักของเจ้าเป็นผู้กำกับการตรวจการ ระดับสูงกว่าข้าอีก!
"คุณชายรองคงไม่เห็นหน้าใครหรอก"
ฉินปิงปิงพูดอย่างตื่นตระหนก "แล้วจะทำอย่างไรดี!"
เฉิงหลินเม้มริมฝีปาก "เจ้าต้องเชื่อมั่นในตัวเขา บางทีเขาอาจจะทนไหวก็ได้"
พูดจบ เฉิงหลินก็ไม่มั่นใจในใจตัวเอง
นางรู้ดีเกินไปว่ากององครักษ์จวนโหวแข็งแกร่งแค่ไหน
ถ้าออกรบทั้งห้าร้อยคน ต่อให้เป็นจ้าวยุทธ์อันดับหนึ่ง ก็ไม่อาจต้านทานการรุกเป็นขบวนของพวกเขาได้
ต่อให้ออกแค่ห้าสิบคน ก็คงพอทำให้หลินลั่วกระอักกระอ่วนได้!
มู่หรงเจิ้นซานใบหน้าเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ราวกับเห็นภาพหลินลั่วตายคาที่