เฉียนปิงปิงสงสัย: "ทำไมเขาถึงท้าชนอันดับเก้าในสิบยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ ไม่ท้าอันดับสิบล่ะ?"
"ถ้าเขาชนะอันดับสิบได้ เขาก็จะขึ้นเป็นสิบยอดฝีมือขั้นปรมาจารย์ยุทธ์ได้ไม่ใช่เหรอ?"
เฉิงหลินหัวเราะ: "เขาไม่ยอมเป็นรองใคร"
"ขอเป็นที่เก้า ดีกว่าที่สิบ!"
โอวหยางเจิ้นสุ่ยขมวดคิ้วเป็นปม: "ในเมื่อเขามีความทรนงถึงเพียงนี้ แล้วจะยอมเป็นลูกไล่ให้เจ้าผู้ครองชิงโจวได้ยังไง?"
เฉิงหลินส่ายหน้า
"อันนี้ก็ไม่รู้เหมือนกัน"
"บางทีเจ้าผู้ครองชิงโจวอาจจะให้ผลประโยชน์อะไรเขา หรือไม่ก็ช่วยเขาเลื่อนขั้นพลัง"
"สรุปคือ ไอ้หมอนี่ฝีมือแกร่งมาก"
ตอนนี้ฝูงชนที่มุงดูต่างพากันถอยร่น กลัวว่าการต่อสู้ที่จะเกิดขึ้นต่อไปจะมาถูกหวยโดนเข้าให้
เฉียนปิงปิงกับพวกก็ถอยตามไปด้วย
หงเสี่ยวเสี่ยวตอนถอย สายตาเต็มไปด้วยความกังวล
กลัวว่าหลินลั่วจะสู้เฉินชงเฉวียนไม่ไหว
กร๊อบ แกร๊บ!
เฉินชงเฉวียนกางท่า เตรียมขึ้นท่ามวยปาจี๋
กระดูกทั้งตัว แม้แต่กล้ามเนื้อก็แตกเป็นเสียงดังกรอบแกรบ
พลังอันดุดันที่แผ่ออกมาจากทั่วร่างน่ากลัวยิ่งนัก
หลายคนถูกพลังนั้นกดดันจนแทบหายใจไม่ออก
"รับหมัด!" เฉินชงเฉวียนพุ่งตัวออกไปอย่างรวดเร็ว
หมัดตรงอันหนักหน่วงพุ่งตรงไปที่เป้าหมายของหลินลั่ว ออกหมัดแรกก็ปลดปล่อยพลังทั้งหมด
หลินลั่วหรี่ตาลองมอง คิดในใจว่าไอ้หมอนี่พลังแกร่งจริงๆ ต้องตั้งใจรับมือให้เต็มที่
เห็นเพียงหมัดของเฉินชงเฉวียนกำลังจะทุบลงบนใบหน้าของหลินลั่ว
หลินลั่วเคลื่อนไหวทีหลังแต่ถึงก่อน มือขวาปัดไปที่ข้อศอกของเฉินชงเฉวียน