"เฒ่าเฉิน จับเป็น!"
"ข้าจะฝึกสัตว์ประหลาดตัวนี้เป็นสัตว์เลี้ยง!"
ท่านโหวน้อยตะโกนอย่างตื่นเต้น
ในใจจินตนาการถึงฉากที่หลังจากฝึกมังกรเจียวได้แล้ว จะได้อวดอ้างไปทั่วพร้อมกับสายตาอิจฉานับไม่ถ้วน
มังกรเจียวได้ยินก็โกรธจัด: "เจ้าคนโง่ต่ำต้อย!"
"กล้าคิดที่จะปราบข้าด้วยหรือ!"
มังกรเจียวโกรธจนปล่อยสายฟ้าสีน้ำเงินเข้มออกมาอย่างบ้าคลั่ง ตั้งใจจะแช่แข็งเฉินชงเฉวียนให้หมดก่อน
แต่เฉินชงเฉวียนเคลื่อนไหวเร็วเกินไป ทุกครั้งก็หลบสายฟ้าสีน้ำเงินเข้มได้
ทำให้มังกรเจียวทำอะไรเขาไม่ได้
เฉินชงเฉวียนยังสามารถฉวยจังหวะหลบแล้วโต้กลับมังกรเจียวได้หลายดอก
แต่เกล็ดของมังกรเจียวก็ไม่ธรรมดา
กันการโต้กลับทั้งหมดของเฉินชงเฉวียนไว้ได้
เมื่อการต่อสู้ตึงเครียดมาก เงาร่างของหลินลั่วก็ปรากฏขึ้นกลางการต่อสู้
เขายื่นฝ่ามือออกไป ตรงไปที่อกของเฉินชงเฉวียน
"ปัง!" เฉินชงเฉวียนกระอักเลือดปลิวกระเด็นออกไป
กระแทกลงพื้นอย่างแรงตรงหน้าท่านโหวน้อย
ตูม!
ท่านโหวน้อยรู้สึกได้ว่าแผ่นดินสั่นสะเทือน
ก้มลงไปดู เห็นเฉินชงเฉวียนกระแทกลงพื้นเป็นหลุมใหญ่
สีหน้าเขาเปลี่ยนไปทันที
หากไม่มีเฉินชงเฉวียนคุ้มครอง เขาก็เหมือนปลาบนเขียง!
ฟู่!
เหนือหัวมังกรเจียวมีแสงไฟฟ้าสีน้ำเงินเข้มผุดขึ้น
เตรียมจะแช่แข็งเฉินชงเฉวียนและท่านโหวน้อย แล้วใช้หางฟาดทั้งสองให้แหลกเป็นผุยผง
หลินลั่วยกมือห้ามมังกรเจียว: "อย่าเพิ่งรีบ"