หงเสี่ยวเสี่ยวเห็นท่าไม่ดี จิตสำนึกว่ามังกรเจียวต่อกรกับปู่หลงถึงขั้นสูสี
ถ้าเฉินชงเฉวียนกับหลี่ว่านซานบุกเข้ามาร่วมวงอีก คงจะไม่ใช่คู่ต่อกรแล้ว
จึงรีบบอกให้มังกรเจียวพาพวกเธอออกจากที่นี่ทันที
มังกรเจียวก็รู้ว่าสถานการณ์ไม่เอื้ออำนวย จึงไม่ฝืนต่อสู้ต่อ
ปลดปล่อยสายฟ้าสีน้ำเงินบีบให้ปู่หลงถอย
แล้วพุ่งเร็วมาหาหงเสี่ยวเสี่ยวกับพวก เกี่ยวหงเสี่ยวเสี่ยว หลิวเยวี่ยหรงที่หมดสติ และจื่อเยวียนด้วยหาง เตรียมหนีไปทางที่ว่าง
จื่อเยวียนรีบพูดว่า "ยังมีคุณหนูของฉัน!"
มังกรเจียวอยากพุ่งไปเกี่ยวอู๋ชิวเยวี่ยออกมาด้วยกัน แต่ถูกหลี่ว่านซานกับเฉินชงเฉวียนเข้าขวางไว้
ทั้งสองตั้งท่าเข้าโจมตีมังกรเจียว
"สัตว์ชั่ว อย่าหนีไป!"
"วันนี้ไม่ปล่อยเจ้าไปแน่นอน!"
ปู่หลงไล่ตามมาทันในตอนนั้น เห็นสือจิงเทียนหมดสติ จึงตะโกนด้วยความโกรธ "จับพวกมันมาให้ได้!"
"ห้ามให้ใครหนีรอดแม้แต่คนเดียว!"
กระหน่ำ!
มังกรเจียวปล่อยสายฟ้าสีน้ำเงินต่อเนื่อง ตั้งใจจะแลกชีวิตกับทั้งสามคน
หงเสี่ยวเสี่ยวรีบห้าม "อย่าหัวร้อน!"
"ลืมคำสั่งของหลินลั่วไม่ได้หรือ รีบออกไปจากที่นี่เดี๋ยวนี้!"
มังกรเจียวจึงสงจิตลง พาทั้งสามคนหลบหนีไปไกล
จื่อเยวียนร้อนใจ "ไปไม่ได้ คุณหนูยังช่วยไม่ทันเลย!"
แต่มังกรเจียวไม่แม้จะหยุดนิดหนึ่ง มุ่งวิ่งไปข้างหน้าอย่างเดียว
จื่อเยวียนเอาไม่อยู่จริง ๆ เกาะแขนหงเสี่ยวเสี่ยวเขย่าแรง ๆ
"เธอรีบบอกให้มังกรเจียวหยุดซิ!"
"แม้พวกเธอจะไม่ยอมช่วยคุณหนู ก็ต้องปล่อยฉันลงไปช่วยคุณหนูสิ!"