หลินลั่วได้ยินดังนั้นใบหน้าก็มืดครึ้มลงทันที
อู๋ชิวเยวี่ยกับพวกไม่มีทางออกเดินทางไปไหนโดยไม่มีเหตุผลแน่นอน
จากไปนานขนาดนี้แล้วยังไม่กลับมา เป็นไปได้แปดส่วนว่าต้องเกิดเรื่องขึ้นแล้ว
เขาหยิบโทรศัพท์ออกมาแล้วโทรทันที
โทรไปหาอู๋ชิวเยวี่ย แต่ไม่มีใครรับสายเลย
จากนั้นจึงโทรหาหงเสี่ยวเสี่ยว
ครั้งนี้กลับเชื่อมต่อได้อย่างรวดเร็ว "น้องชายตัวแสบ ในที่สุดนายก็รู้ตัวซะทีที่จะโทรมา!"
น้ำเสียงของหงเสี่ยวเสี่ยวเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง
สองวันนี้เธอถูกทรมานจนแทบเป็นบ้า ต้องคิดหาวิธีช่วยอู๋ชิวเยวี่ยออกมาอย่างสุดความสามารถ
หลินลั่วรีบถามถึงสถานการณ์
หงเสี่ยวเสี่ยวเล่าทุกอย่างอย่างตรงไปตรงมา แล้วกล่าวต่อ "ตอนนี้อู๋ชิวเยวี่ยถูกคุมขังอยู่ที่กลุ่มพ่อค้าเรือ"
ใบหน้าของหลินลั่วมืดลงถึงกับพื้น
พลังฆาตกระจายออกจากร่างเป็นระลอก
พ่อบ้านและคนรับใช้ทุกคนตกใจจนล้มลงนั่งแผ่ลงกับพื้น รู้สึกเหมือนเห็นเทพสังหารที่ผุดออกมาจากนรกภูมิ
ดวงตาของหลินลั่วเปี่ยมไปด้วยเจตจำนงสังหาร "ตอนนี้พวกเธออยู่ที่ไหน? ฉันจะไปหาพวกเธอทันที"
หงเสี่ยวเสี่ยวบอกที่อยู่มาหนึ่งแห่ง แล้วกล่าวต่อ "แต่นายไม่ต้องรีบมาก็ได้"
"อู๋ชิวเยวี่ยทำให้สื่อเทียนเจียงแผนล้มเหลวยับ ตอนนี้เขาใช้งานด้านนั้นไม่ได้แล้ว"
"ยิ่งไปกว่านั้น เข่าทั้งสองของเขายังถูกเหยียบหัก ตอนนี้นอนติดเตียงขยับตัวไม่ได้เลย"
"ดังนั้นช่วงนี้พี่ชิวเยวี่ยของนายยังไม่มีอันตราย"
"ส่วนตระกูลอู๋เพื่อระงับความพิโรธของสื่อเทียนเจียง ก็ตัดสินใจให้อู๋ชิวเยวี่ยเป็นหม้ายมีคู่อยู่กินฝ่ายเดียวตลอดชีวิต"