ไม่มีใครคาดคิดว่าหลินลั่วจะกล้าเดินเข้าไปหาท่านน้อยถึงขนาดนี้
นี่ไม่ใช่การยื่นหน้าไปให้เขาทำร้ายเองหรือ!
เฉิงหลินเอามือกุมขมับ จิตใจเต็มไปด้วยลางสังหรณ์ที่ไม่ดี
พึมพำเบา ๆ ว่า "ฉันพูดมานานขนาดไหนแล้ว ไอ้หนูนี่ไม่ฟังสักนิดเลย!"
"คิดว่าท่านน้อยเป็นลูกพลับง่าย ๆ ที่จะบีบเมื่อไหร่ก็ได้งั้นเหรอ!"
โอวหยางเจิ้นสุ่ยขมวดคิ้วแน่น รู้สึกว่าหลินลั่วกล้าบ้าระห่ำเกินไป
นั่นคือลูกชายคนโปรดของโหวชิงโจวนะ!
เห็นแล้วยังไม่หลบ กลับเดินเข้าหาให้เรื่องอีก!
เฉียนปิงปิงกังวลจนนิ้วทั้งสิบประสานกันแน่น
ถึงจะรู้ว่าหลินลั่วเก่งกาจ แต่อีกฝ่ายเป็นท่านน้อย ถือเป็นเจ้าแผ่นดินดินแดนชิงโจวเลยทีเดียว!
โอวหยางเจิ้นซานมุมปากยกยิ้มเย็นชา
ต้องการให้เป็นแบบนี้แหละ!
ขอเพียงท่านน้อยกับหลินลั่วปะทะกัน เสือสองตัวอยู่ถ้ำเดียวกันต้องมีบาดเจ็บแน่นอน!
ต่อให้ตอนนี้หลินลั่วชนะท่านน้อยได้ หลังจากนั้นก็ต้องดึงดูดการแก้แค้นอย่างบ้าคลั่งจากโหวชิงโจวมาแน่นอน!
ถึงตอนนั้น ก็เป็นวันตายของหลินลั่ว!
ความแค้นที่ตัวเองถูกทำให้อับอาย จะได้แก้แค้นสำเร็จ!
ในฝูงชน มู่หรงเอี๋ยนแทบจะกระโดดโลดเต้นปรบมือให้
เขาพึมพำเบา ๆ ว่า "หลินลั่ว เจ้าคนขยะ ไอ้สารเลว บ้าระห่ำถึงขั้นไปหาเรื่องท่านน้อย ก็รอตายได้เลย!"
"เจ้าจะต้องตายแน่นอน!"
สมาชิกตระกูลหลินทุกคนจ้องหลินลั่วด้วยสายตาเร่าร้อน อยากให้ท่านน้อยจัดการเขาให้ตายคามือ
หลินหว่านอวี้เม้มริมฝีปากเบา ๆ
ในใจแอบรู้สึกดีใจ
ที่ก่อนหน้านี้ตัดขาดความสัมพันธ์กับหลินลั่ว ดูเหมือนจะไม่ผิดพลาด