สีหน้าของหงเลียนเซียนเปลี่ยนไป
เธอเพิ่งจะเปิดปากโต้แย้ง แต่หงฉางชิงกลับพูดทันเสียก่อน
"เพราะว่าแม่เลี้ยงของเจ้าเป็นฝ่ายตามหาฉันมาเอง เพื่อจะขายเจ้า!"
หงเลียนเซียนส่ายหน้าอย่างคลุ้มคลั่งไม่อยากเชื่อ "ไม่มีทาง!"
"เจ้ากำลังพูดเหลวไหล! แม่จะมาทำแบบนั้นได้อย่างไร!"
"ทั้งหมดนี่เป็นเรื่องที่เจ้าแต่งขึ้นมาเพื่อใส่ร้ายแม่! เจ้ากำลังโกหก!"
หงฉางชิงแสยงยิ้มอย่างเย้ยหยัน "ฉันจำเป็นต้องหลอกเจ้าไปทำไม คงรู้อยู่แล้วว่าเพื่อตามหาเจ้า ฉันออกเงินรางวัลก้อนใหญ่ประกาศไว้"
"พอเห็นประกาศนั้น แม่เลี้ยงของเจ้าก็ตามมาหาฉันเอง เพื่อเงินรางวัลนั้น เธอเผยข้อมูลทั้งหมดเกี่ยวกับเจ้าให้ฉัน!"
"ถ้าไม่เช่นนั้น ฉันจะหาเจ้าเจอได้ง่ายดายเยี่ยงนี้กลางทะเลคนได้อย่างไร!"
สีหน้าของหงเลียนเซียนซีดเผือด
เธอหลับตาแล้วส่ายหน้าแรง ๆ ไม่ยอมเชื่อคำเหล่านั้นเด็ดขาด
"เฮ้ย!" หงเลียนเซียนหัวเราะเย้ย "เจ้าอย่าหวังจะหลอกฉัน! ถึงเจ้าจะพูดอะไร ฉันก็จะไม่เชื่อสักคำ!"
หงฉางชิงยิ้ม "ในใจเจ้าเริ่มมีข้อสงสัยแล้ว ยังจะฝืนไม่ยอมเชื่อไปทำไม"
"คิดดูสิว่าหลังจากเจ้ากลับมาอยู่ข้างฉัน แม่เลี้ยงของเจ้ากลับร่ำรวยขึ้นมาอย่างกะทันหัน ไม่ใช่แค่ซื้อรถหรู แต่ยังซื้อคอนโดหรูระดับสูงมูลค่าหลายสิบล้านอีก"
"ลองคิดดูสิ เงินของเธอมาจากไหน"
ริมฝีปากของหงเลียนเซียนสั่นเทา
เรื่องนี้เธอเองก็เคยสงสัย แต่ลึก ๆ ในใจไม่อยากสืบให้ลึกถึงที่สุด จึงไม่ได้คิดต่อ
เธอกัดฟันพูด "อย่าหวังว่าฉันจะเชื่อคำเลียวไหลของเจ้า!"