"ค่ายกลนี้ใช้เลือดและชีวิตของพวกมันเป็นตัวขับเคลื่อน"
"เพียงแค่ก่อนที่ค่ายกลจะสำเร็จ มีคนในหมู่พวกเขาสมัครใจยอมสละชีวิตฆ่าตัวตาย ก็สามารถทำลายค่ายกลได้อย่างสิ้นเชิง"
"เพียงแค่ค่ายกลสำเร็จก่อนที่พวกมันจะยอมสละชีวิตตัวเองตาย ก็สามารถทำลายค่ายกลได้อย่างสิ้นเชิง"
"แต่ ใครจะยอมตายเพื่อคนอื่นล่ะ?"
เฉินฝ่าเฉิงส่ายหน้าถอนหายใจ "ข้าถึงบอกไง ว่าวิธีนี้ใช้ไม่ได้!"
บรรยากาศเงียบสงัด
ทุกคนต่างนิ่งเงียบ
วิธีมันง่าย แต่จริง ๆ แล้วใช้ไม่ได้!
อย่างที่เขาว่ากัน ชีวิตอย่างหมา ดีกว่าตายอย่างคน!
ตราบใดที่ความหวังสุดท้ายยังไม่ดับ ใครจะยอมตายเอง
คนที่ยอมเสียสละเพื่อผู้อื่น ไม่ใช่ว่าไม่มี
แต่มีน้อยมาก ๆ
เฉิงหลินสีหน้าหมองลง
คนอื่นจะคิดยังไงช่างหัวมัน แต่เธอจะไม่มีวันยอมให้เฉิงเซวียนเซวียนเสียสละเด็ดขาด!
เฉิงเซวียนเซวียนยังสาวนัก ชีวิตยังมีอะไรดี ๆ อีกมากที่ยังไม่ได้สัมผัส
จะให้เธอมาพลีชีพตรงนี้ได้ยังไง!
ไม่ได้ ไม่มีทางเด็ดขาด!
อู่ตัง ตระกูลเซวียนหยวน ตระกูลโจว ต่างก็คิดแบบเดียวกัน
ไม่มีใครยอมให้อัจฉริยะของตระกูลตัวเองมาพลีชีพที่นี่เด็ดขาด
แต่ถ้าไม่มีใครยอมเสียสละ ก็ไม่มีทางทำลายค่ายกลได้
เรื่องมันเข้าสู่ทางตัน
ยิ่งไม่อยากให้อัจฉริยะของตัวเองตาย อัจฉริยะทั้งหกคนก็ยิ่งต้องตายพร้อมกัน
แค่ต่างกันที่เร็วหรือช้าเท่านั้น
หลินลั่วกัดริมฝีปากแน่น สายตาจ้องเขม็งไปที่หงหลิงเซียนที่อ่อนแรงแทบขาดใจ