เซียวฮั่นเมื่อเห็นว่ายังไม่สามารถเอาชนะหลินลั่วได้สักที รู้สึกว่าเสียหน้าไม่ใช่น้อย
เขาจึงตัดสินใจจะปล่อยหมัดเด็ดออกมา
ฉ่างลางลาง!
เขาดึงดาบอ่อนออกจากริมอ้อม
ปราณแข็งแกร่งหลั่งไหลลงบนดาบอ่อน ทำให้ใบดาบที่คล้ายสายฟ้าแข็งกระด้างเหนียวหนึบยิ่งกว่าเหล็ก
ตามมาด้วยลมปราณน้ำแข็งสีน้ำเงินสดพุ่งทะยานออกจากใบดาบ
ภายในพริบตา ลมหนาวโหดเย็นกลืนกินทั่วบริเวณ
ทุกคนต่างรู้สึกถึงความหนาวเหน็บสุดขั้วในชั่วขณะเดียวกัน ขนทั่วร่างพองตั้งขึ้นจนหมด
“ลองชิมรสชาติของดาบน้ำแข็งดูสักครั้งเถอะ!”
เซียวฮั่นคำรามต่ำ ๆ แล้วเหวี่ยงดาบแทงเข้าหาหลินลั่ว
ซู่!
พลังดาบน้ำแข็งพุ่งกระหน่ำออกมา
พลังดาบน้ำแข็งที่ประกอบขึ้นจากปราณแข็งแกร่งนั้นเร็วเหลือเกิน เข้าถึงตัวหลินลั่วก่อนที่เขาจะทันรับรู้ ทะลุผ่านต้นแขนของเขาไป
ต้นแขนขวามีรูเจาะขนาดเท่านิ้วก้อยปรากฏขึ้น โลหิตพุ่งออกมาไม่หยุด
ความเจ็บปวดทำให้หลินลั่วกัดฟ้าแน่น
เขาไม่คิดว่ากายไร้มลทินที่แข็งแกร่งไร้เทียมจะถูกพลังดาบเจาะทะลุได้
ดีที่พลังดาบบาดเจ็บเพียงชั้นผิวหนังเนื้อ ไม่ได้กระทบถึงกระดูก
หลินลั่วกัดฟันขยับพลังย่นกล้ามเนื้อปิดผนึกแผลที่ถูกเจาะทะลุ
เซียวฮั่นเห็นดังนั้น เปลือกตาสั่นระริกไม่หยุด
ตามการคาดเดาของเขา พลังดาบนี้ควรจะตัดแขนหลินลั่วขาดจากกันไปเลยทีเดียว
ผลกลับเพียงทิ้งรูเจาะขนาดเท่านิ้วก้อยไว้บนต้นแขนของหลินลั่วเท่านั้น
ต่างจากที่คาดไว้ราวกับฟ้ากับเหว
ไอ้ตัวดีนี่!
ร่างกายของไอ้หนุ่มคนนี้ฝึกมายังไงกัน?
ถึงกับแข็งแกร่งขนาดนี้เลยรึไง!
ไม่ได้ ต้องจัดการไอ้หนุ่มนี่ให้เร็วที่สุด ไม่อย่างนั้นยืดเยื้อนานไป กลัวจะมีความแปรปรวนเกิดขึ้น!