หงฉางชิงต่อยออกมาหลายหมัดติด ๆ กัน
บนกำปั้นมีพายุคลั่งบานสะพรั่งออกมาเป็นสาย ๆ
พายุมุ่งหน้าไปหาธรรมาจารย์ฝ่าเต๋อ พัดเอากลิ่นกระบี่ที่เขายิงออกมาแหลกสลายไปหมด
ตูม!
หงฉางชิงกระทืบเท้าลงกับพื้น
พื้นดินแตกเป็นรอยแยกในพริบตา แผ่นดินใหญ่ถึงกับสั่นไหวเล็กน้อย
ร่างของหงฉางชิงพุ่งออกไปดุจลูกกระสุนปืนใหญ่ ตรงเข้าหาธรรมาจารย์ฝ่าเต๋อ
ธรรมาจารย์ฝ่าเต๋อปล่อยกลิ่นกระบี่ออกมาโดยสีหน้าไร้อารมณ์ พร้อมกับก้าวเท้าไปมาเป็นรูปงู หลบหลีกหมัดของหงฉางชิงอยู่ตลอด
การต่อสู้อันดุเดือดของทั้งสองฝ่ายยังสูสีกันอยู่ชั่วคราว ใครก็ทำอะไรอีกฝ่ายไม่ได้
แต่คนอื่น ๆ ในสำนักบู๊ตังไม่มีโชคดีแบบนั้น
โคจิมะ ยูอิจิโร่นำคนของตนกำลังล่าเหยื่อคนในสำนักบู๊ตัง
ฝีมือคนในสำนักบู๊ตังไม่ถือว่าแย่
แต่พวกเขามีจำนวนน้อยเกินไป
หัวหน้าอย่างธรรมาจารย์ฝ่าเต๋อถูกหน่วงไว้ ช่วยเหลือพวกเขาไม่ได้
บวกกับโคจิมะ ยูอิจิโร่ที่มีพลังขั้นครึ่งก้าวจักรพรรดิยุทธ์ ทำให้คนในสำนักบู๊ตังตกอยู่ในสถานการณ์ลำบากทันที
ไม่นานคนในสำนักบู๊ตังก็บาดเจ็บสาหัสทุกคน ตกอยู่ในช่วงหัวเลี้ยวหัวต่อระหว่างความเป็นความตาย
โคจิมะ ยูอิจิโร่มองไปทางหงฉางชิง
เห็นว่าเขายังปราบธรรมาจารย์ฝ่าเต๋อไม่ได้ ก็แสดงความไม่พอใจออกมาบนใบหน้า
"ยังให้ข้าช่วยเจ้าอีกแรงดีกว่า ไม่งั้นเสียเวลามากไปหน่อย!"
พูดจบก็ไม่รอให้หงฉางชิงตอบ เหลือบเห็นก็พุ่งเข้าร่วมการต่อสู้
พอเขาเข้าร่วม คานแห่งชัยชนะก็เอียงไปทางนั้นทันที
ธรรมาจารย์ฝ่าเต๋อถึงฝีมือจะสูงส่งแค่ไหน ก็ต้านทานการร่วมมือของสองคนขั้นครึ่งก้าวจักรพรรดิยุทธ์ไม่ไหว