หลินลั่วเพิ่งพูดจบ ดาบยาวที่เขาดีดนิ้วใส่ก็ส่งเสียงก้องกังวานอย่างรุนแรง
ดาบยาวสั่นสะเทือนด้วยความถี่สูงสุดจนมองด้วยตาเปล่าไม่เห็น ทำให้แขนของโคจิมะ ยูอิจิโร่ชาไปในทันที
หลินลั่วฉวยโอกาสเตะออกไปหนึ่งที
โคจิมะ ยูอิจิโร่ตั้งตัวไม่ทัน ถูกเตะเข้าที่หน้าท้องอย่างแรง
ปัง!
เขาบินออกไปราวกับกระสุนปืนใหญ่ พุ่งชนต้นไม้ใหญ่หักไปหลายสิบต้น
สุดท้ายก็กระแทกเข้ากับก้อนหินใหญ่จึงหยุดลง
เขาดิ้นรนจะออกมาจากซากหินที่จมลงไป พอออกแรงก็รู้สึกคอหวาน แล้วก็พ่นเลือดเก่าออกมา
โคจิมะ ยูอิจิโร่หมดท่าทีเย่อหยิ่งเมื่อครู่นี้ สายตาที่มองหลินลั่วเต็มไปด้วยความหวาดหวั่น
ในใจคิดว่า ชะล่าใจเกินไปจริงๆ!
ฝีมือของหลินลั่วคนนี้ เหนือกว่าฟ่าเต้าจื้อเทียนจ้าวแห่งบู้อังเสียอีก!
ไม่ควรดูถูกเขาเพียงเพราะเขาชื่อเสียงไม่เป็นที่รู้จัก!
ในชั่วขณะนี้ โคจิมะ ยูอิจิโร่รู้สึกเสียใจเต็มใจ
เหล่าคนของบู้อังดูแล้วสมองดับไปเลย
คิดไม่ถึงว่าคนที่แข็งแกร่งอย่างโคจิมะ ยูอิจิโร่ ผู้มีพลังขั้นครึ่งก้าวจักรพรรดิยุทธ์ จะไม่ใช่คู่ต่อกรสักกระบวนท่าของหลินลั่ว!
หลินลั่วนี่มันปีศาจอะไรกัน!
ช่างน่ากลัวถึงเพียงนี้!
ฟ่าเต้าจื้อสีหน้าเต็มไปด้วยความไม่เชื่อ
ริมฝีปากขยับเล็กน้อย อยากจะพูดอะไรแต่ก็พูดไม่ออก
โคจิมะ ยูอิจิโร่ออกมาจากซากหิน สายตาอาฆาตพูดว่า "ท่านประมุขหง ไอ้หนุ่มนี่ไม่ธรรมดา!"
"ร่วมมือกันจัดการเขาเถอะ!"
หงฉางชิงพยักหน้า แล้วสั่งลูกน้องว่า "ทั้งหมดขึ้นพร้อมกัน!"