หลินลั่วผลักฝ่ามือเดียวพุ่งออกไป
เข้าหาเซียนเสวียนเทียนอย่างตรงไปตรงมา
พลังกระแสปราณโหดเหี้ยมที่ซ่อนอยู่ในลมฝ่ามือ ทำเอาจิตใจเซียนเสวียนเทียนสั่นสะท้านด้วยความกลัว
เขารีบยกกระบี่ขึ้นมาป้องกัน
แกร่ก!
ตัวกระบี่รับแรงของฝ่ามือหลินลั่วไม่ไหว ส่งเสียงร้องครวญครางก่อนจะหักกลางเป็นสองท่อน
จั่ก ๆ ๆ!
เซียนเสวียนเทียนเซถอยหลังไปกว่าสิบก้าว ก่อนจะพ่นเลือดเก่าออกมาหนึ่งคำ
แรงของฝ่ามือเดียว ร้ายกาจถึงเพียงนี้!
เหล่าลูกศิษย์สำนักบู๊ตงแตกตื่นตกใจกันหมด
พากันกรูเข้าไปล้อมเซียนเสวียนเทียนพร้อมถามขึ้นว่า "ท่านอาจารย์เล็ก เป็นอย่างไรบ้าง?"
"รีบหายามาให้ท่านอาจารย์เล็กกินเร็ว!"
เหล่าลูกศิษย์สำนักบู๊ตงวุ่นวายกันชั่วครู่ ก่อนจะหยิบยาออกมาป้อนให้เซียนเสวียนเทียน
เมื่อเห็นว่าเซียนเสวียนเทียนอาการดีขึ้น เหล่าลูกศิษย์สำนักบู๊ตงจึงได้แต่มองหลินลั่วด้วยใจที่ยังไม่หายหวาดกลัว
พวกเขาล้วนรู้สึกเกรงกลัวขึ้นมา
หลินลั่วฝ่าด่านกลางสนามรบก็ว่าไปอย่าง
พอฝ่าด่านเสร็จ กลับสามารถตบเซียนเสวียนเทียนจนพ่นเลือดได้อีก นี่มันโหดร้ายไร้เหตุผลจริง ๆ!
เซียนเสวียนเทียนน่ะเป็นถึงจ้าวยุทธ์รุ่นเก๋าประจำสำนัก!
ไม่ว่าจะมองจากแง่มุมไหน ก็ควรจะบดขยี้หลินลั่วให้แหลกสลายสิ!
แต่ทว่าโลกนี้มันไม่มีเหตุผลให้พูดถึง
เหตุผลเดียวที่มี ก็คือดูว่าใครกำปั้นใหญ่กว่ากัน!
เซวียนหยวนเวยหลิงสีหน้าเต็มไปด้วยความอิจฉา "ให้ตายเถอะ พี่หลินนี่สุดยอดไปเลย!"
"ข้าเห็นยอดฝีมือมามากมาย แต่ไม่มีใครเทียบพี่หลินได้สักคน!"
โจวเต๋อเฉินพยักหน้าเห็นด้วย "จริงด้วย ว่าเรื่องพรสวรรค์ทางการต่อสู้ พี่หลินนี่หาใครเทียบไม่ได้จริง ๆ!"