เฉิงหลินเอ่ยอธิบายว่า “ที่นี่ถูกค่ายกลปกคลุมเอาไว้ บังปากทางเข้าสู่โลกเล็กเอาไว้”
“ทุกคนกำลังระดมปัญญากันหาวิธีอยู่”
หลินลั่วได้ยินดังนั้นจึงปล่อยพลังจิตออกมา แล้วก็พบร่องรอยของค่ายกลที่บังกั้นนั้นจริง ๆ
ช่วงนั้นมีคนเสนอว่า “ก่อนหน้านี้ทุกท่านลองใช้วิธีต่าง ๆ มาแล้ว แต่ก็ไม่มีวิธีไหนแก้การบังกั้นได้”
“ถ้าให้ฉันพูด ก็ใช้กำลังหนึ่งฝ่ากฎทั้งปวงซะเลย!”
“พวกเราร่วมกันออกมือ ดูซิว่าจะทำลายค่ายกลบังกั้นนี้ได้หรือไม่!”
หลินลั่วแปลกใจหันไปมองผู้พูด
เห็นอีกฝ่ายสวมชุดพรางทหาร ทั้งร่างแผ่พลังฆ่าฟันเยือกเย็นออกมา
เฉิงหลินแนะนำว่า “คนนั้นคือหัวหน้าหน่วยรบเทียนหลางฝ่ายทหาร หวังจ้านเทียน”
หลินลั่วพยักหน้าเล็กน้อย
มีคนจำนวนมากสนับสนุนข้อเสนอของหวังจ้านเทียน
ทุกคนใช้เวลาอยู่ที่นี่นานเกินไปแล้ว ต่างไม่อยากเสียเวลาต่อไปอีก
เมื่อเป็นเช่นนั้น ทุกคนจึงร่วมกันออกมือโจมตีค่ายกลบังกั้น
หลินลั่วลูบคางเบา ๆ
รู้สึกว่าค่ายกลบังกั้นนี้คงไม่ใช่ว่าจะทำลายได้ง่าย ๆ การที่ทุกคนโจมตีเช่นนี้ย่อมเป็นเพียงภาคภูมิในความว่างเปล่า
ช่างมันเถอะ ต่อให้ทุกคนออกมือกันหมด ตัวเองก็ไม่อาจนั่งดูตาแข็งอยู่เฉย ๆ
หลินลั่วจึงออกมือโจมตีตามไปด้วย
ในพริบตา ปราณดุร้ายนับไม่ถ้วนพุ่งกระหน่ำเข้าใส่ม่านแสงบังกั้น
ม่านแสงสั่นไหวรุนแรง รับการโจมตีของทุกคนเอาไว้ได้
ขณะเดียวกันก็มีแสงสว่างจ้าพราวพร้อมกันหลายสายลอยขึ้นจากเบื้องหลังม่านแสง ทะลุผ่านม่านออกมายิงใส่คนทั้งหมด
นั่นคือค่ายกลป้องกันภายในค่ายกลบังกั้นเริ่มทำงาน