พอดีพี่น้องตระกูลโจวกำลังจะพูดอะไรบางอย่าง ชายวัยกลางคนในฉายาทรงยาวถือไม้เฆี่ยนในมือ ดูคล้ายครูสอนหนังสือก็เดินมุ่งตรงมาอย่างรวดเร็ว
คนยังไม่ถึง แรงกดดันอันทรงพลังก็ปะทุออกมาก่อนแล้ว
พี่น้องตระกูลโจวตกใจจนหน้าซีดเผือด
เสียงสั่นเกร่งว่า "ลุงเก้า... ละ ลุงก็มาอยู่ด้วยเหรอ"
"เมื่อกี้เราไม่เห็นลุงเลยนี่นา ถ้าเห็นก็คงรีบไปคารวะลุงแล้ว"
โจวเทียนฉีหน้าตึงไม่พูดอะไร ฟันไม้เฆี่ยนลงเร็วดังสายฟ้า ตบก้นทั้งสองคนเข้าอย่างจัง
แป๊กๆๆ!
พี่น้องตระกูลโจวกระโดดโลดเต้นอยู่กับที่ กอดก้นแน่นพร้อมส่งเสียงกรีดร้องลั่น
"ไสหัวกลับไป!"
พี่น้องตระกูลโจวไม่กล้าแย้งแม้แต่คำเดียว ห้อยหัวยองๆ เดินกลับไปหากลุ่มคนตระกูลโจว
เดินได้ไม่กี่ก้าว โจวฮุยเมย์ก็ยังอดไม่ได้ที่จะบอก "ลุงเก้า ช่วยพี่หลินด้วยสิ!"
"พี่หลินมีพรสวรรค์เป็นเลิศ ต่อไปย่อมเป็นมังกรระหว่างผู้คนแน่นอน ตอนนี้เป็นผู้ให้ถ่านกลางหิมะ คือจังหวะสร้างสัมพันธ์ที่ดีที่สุด!"
"ต่อไปไม่มีทางเสียเปรียบแน่นอน!"
โจวเต๋อเฉินรีบพยักหน้าหงึก "ใช่ใช่ พี่หลินคุ้มค่าแก่การคบหาแน่นอน!"
"ลุงเก้ารีบช่วยเขาเถอะ!"
โจวเทียนฉีแม้แต่จะเหลือบมองหลินลั่วก็ไม่เลย พูดเสียงเย็น "อยากโดนไม้เฆี่ยนอีกสักสองสามทีใช่ไหม?"
พี่น้องตระกูลโจวส่ายหน้าสุดแรง แต่ปากกลับยังไม่ยอมหยุด
"ลุงเก้า เชื่อเราสักครั้งเถอะนะ!"
"ช่วยพี่หลินไม่มีทางเสียเปรียบจริงๆ!"
โจวเทียนฉีไม่มีอารมณ์เสียเวลาพูดเปล่า ยกไม้เฆี่ยนในมือขึ้นทันที
แป๊กๆๆ!
อีกรอบ คนละสามทีเป็นเรียบร้อย
"ยังอ้าปากอีก คราวนี้สิบที!"