อีกด้านหนึ่ง ในป่าทึบ
“รุ่นน้องคนนี้ช่างน่ารักจริง ๆ”
“เธอเป็นหนึ่งในพวกเกรดเอใช่ไหม? เราสองคนก็เกรดเอเหมือนกันนะ”
“หึหึ ดูจากลมหายใจแล้ว รุ่นน้องบาดเจ็บไม่เบา อย่าฝืนเลย เอางี้ดีกว่า มอบป้ายประจำตัวให้พวกเราสักหน่อยเป็นไง?”
“เส้นทางที่เหลือ พวกเราจะส่งเธอกลับไปโรงเรียนอย่างปลอดภัยเอง”
เสียงหัวเราะแผ่วเบาดังมาจากในป่า
แต่ไม่นานก็กลายเป็นเสียงแตกตื่นตกใจ
“นี่มันอะไร?”
“กลิ่นอายนี้........คือการสังเวย!”
“รีบหยุดเดี๋ยวนี้นะ! ตัวเธอเองก็จะถูกผลกระทบย้อนกลับเหมือนกัน”
“เธอ........บัดซบ ถอยไปเร็ว!”
กลิ่นอายสิ่งลี้ลับโบราณและมืดมนปรากฏขึ้นเพียงชั่วครู่แล้วก็หายไป
รุ่นพี่เกรดเอสองคนค่อย ๆ ล้มลงกับพื้น เลือดไหลออกจากร่างกายราวกับน้ำพุ
ฉัวะ!
ร่างในชุดคลุมดำปรากฏตัวในพริบตา ยกมือตบกลิ่นอายสิ่งลี้ลับหลายสายขึ้นมาปกป้องพวกเขาไว้ จากนั้นก็ยกแขนทั้งสองข้างจับรุ่นพี่ทั้งสองคนขึ้นมา
ก่อนจะจากไป หันมามองหลิงซินเอ๋อร์ที่ยืนนิ่งเงียบอยู่ตรงนั้นแวบหนึ่ง
“เพื่อพลังที่อยู่ได้แค่สามก้านธูป ต้องสังเวยความสามารถควบคุมวิญญาณระดับเอไปครึ่งหนึ่ง คุ้มค่าหรือ?”
ตอนนี้สภาพร่างกายของหลิงซินเอ๋อร์แปลกประหลาดอย่างยิ่ง ม่านตากลับเป็นสีแดงเข้มอีกครั้ง แต่ถึงอย่างนั้นก็ไม่ได้เสียสติ
เบื้องหลังปรากฏเงาร่างของ“หญิงชุดเจ้าสาววิญญาณ” แต่บนร่างกายกลับไม่มีความสามารถควบคุมวิญญาณระดับเอ“ชุดเจ้าสาว” อีกต่อไป
สิ่งที่มาแทนที่คือ ดาบยาวที่ประกอบขึ้นจากอักขระลี้ลับนับไม่ถ้วนในมือ หยดเลือดจากกลางคิ้ว
หลิงซินเอ๋อร์ไม่ได้ตอบ และเมื่อครู่อาจารย์ของโรงเรียนภูตเขาหนังคนนี้สัมผัสได้ถึงสายตาของนาง ก็ยิ้มบาง ๆ “ไม่เป็นไร สองคนนี่ยังไม่ตายง่าย ๆ หรอก”
“ดูท่าเธอจะแซ่หลิงสินะ ฉันรู้จักพ่อของเธอ ผู้ใหญ่ในบ้านน่าจะเคยบอกเธอแล้วว่าความสามารถนี้ให้ใช้น้อย ๆ อย่างน้อยก็รอผ่านระดับขั้นห้าไปก่อนค่อยว่ากัน”