เหตุการณ์ที่พลิกผันเกิดขึ้นในพริบตารวดเร็วจนสมองของเหล่านักศึกษาเก่าที่อยู่ตรงนั้นหมุนไม่ทัน
เริ่มจากทีม[กองทัพชางหมิง]ทีมเดียวที่เข้าไปในอาณาเขตได้ในครั้งนี้เปิดตัวทั้งทีมในที่สุด หัวหน้าทีมหวังเฉาโชว์พลังอย่างยิ่งใหญ่ ปราบท่าทีเย่อหยิ่งของระดับ S ลงอย่างจัง และยื่นคำเชิญเข้าร่วมทีมทันที
ถูกปฏิเสธ คนแก่คนใหม่สองคนก็ส่งคำข่มขู่กันข้ามหัว
ต่อมาหญิงสาวผู้เย็นชาก็โผล่เข้ามาในที่เกิดเหตุ แต่กลับถูกเคาะหัวด้วยท่อนไม้หนึ่งที
"แม่เจ้า สวย น่าดู"
"ผู้หญิงคนนั้นก็เป็นเด็กใหม่สินะ"
"สาวงามช่วยฮีโร่? ทำไมมีฉากโรแมนติกโผล่มาด้วยล่ะ........"
"ถ้าหล่อนมาเพื่อช่วยไอ้สารเลวนั่นจริง ๆ พวกแกก็จัดการฉันสักทีเถอะ อยู่อย่างนี้ไม่มีความหมาย"
........
หลิงซินเอ๋อร์ยืนนิ่งอยู่กับที่
ไม่ใช่เพราะเธอถึงกับสังเวยความสามารถควบคุมวิญญาณระดับเอไปครึ่งหนึ่งเพื่อใช้พลังต้องห้าม
ไม่ใช่เพราะเธอแทบไม่สนใจการสูญเสียกลิ่นอายสิ่งลี้ลับ วิ่งฝ่าระยะทางสามสิบกว่ากิโลเมตรด้วยความเร็วสูงสุดเพื่อมาถึงที่นี่
แต่เพียงเพราะท่อนไม้ที่เคาะลงบนหัวนั่น
แรงไม่หนัก ระดับการดูถูกก็ไม่แรง
แต่เธอไม่เคยถูกใครเคาะหัวแบบนี้มาก่อนตั้งแต่เด็กจนโต
เลยไม่รู้ว่าควรแสดงปฏิกิริยาแบบไหน
สุดท้ายลู่เย่ก็เป็นคนตั้งสติได้ก่อน ลูบจมูกตัวเอง
ตอนที่หลิงซินเอ๋อร์ยังห้าขวบ เธอซุกซนเกินไป เขาเลยเคยลงโทษแบบนี้เป็นครั้งคราว
เมื่อกี้เป็นเพียงปฏิกิริยาของร่างกายโดยไม่ทันคิด