"ฉันต้องการหนึ่งหมื่นล้าน"
ในห้องทำงานผู้อำนวยการในตำนานของโรงเรียนมัธยมผีหลิง ผู้อำนวยการนั่งอย่างมั่นใจบนเก้าอี้บริหารนุ่มๆ
"ฉันไม่สนใจว่าพวกคุณจะหารือกันยังไง แต่สรุปว่าโรงเรียนมัธยมวิญญาณพิลึกของเราครั้งนี้ต้องได้หนึ่งหมื่นล้าน"
"หนึ่งหมื่นล้าน? ความต้องการของท่านผู้อำนวยการช่างใหญ่โตนัก" ชายชุดสูทพูดเป็นคนแรก "ถ้าฉันจำไม่ผิด ในปีที่ผ่านมา งบประมาณการศึกษาของโรงเรียนมัธยมวิญญาณพิลึกก็แค่ปีละห้าร้อยกว่าล้านเท่านั้น"
"แพงไป? ไม่แพง ไม่แพง"
เก้าอี้บริหารหมุนครึ่งวงกลม หันหน้าไปทางทุกคน
"เมื่อกี้ฉันสูญเสียนักเรียนระดับ B ด้านความสามารถควบคุมสิ่งลี้ลับไปหนึ่งคน ฉันดูแล้ว เขามีศักยภาพในอนาคตมาก อย่างน้อยก็มีค่าเป็นพันล้าน ไหนๆ ก็โดนลู่เย่จัดการไปแล้ว เงินจำนวนนี้ต้องคิดบัญชีกับเขาใช่ไหม?"
"เธอ เธอ เธอสามคนแฝงตัวอยู่ในโรงเรียนมัธยมผีหลิงมาหลายปี แอบขโมยเด็กเก่งไปเท่าไหร่ ความเสียหายนี้คิดเป็นสองพันล้านก็ไม่มากใช่ไหม?"
ผู้อำนวยการชี้ไปที่หลายคนตามลำดับ คนเหล่านี้คือพวกที่แฝงตัวเป็นครูอยู่ในสถาบัน แอบส่งเด็กอัจฉริยะให้กลุ่มเบื้องหลัง วันนี้สุดท้ายก็โผล่ออกมาหมด
"นี่ก็แค่สามพันล้าน แล้วอีกเจ็ดพันล้านล่ะ?" มีคนถาม
ผู้อำนวยการจิบชาอย่างสบายอารมณ์ "อีกเจ็ดพันล้าน คิดเป็นค่าน้ำพักน้ำแรงที่โรงเรียนทุ่มเทเลี้ยงดูลู่เย่อย่างเต็มที่มาหลายปี"
สายตาทุกคู่หันไปทางลู่เย่ที่ยืนอยู่ข้างเครื่องชงกาแฟ
ลู่เย่ถือกาแฟระดับพรีเมียมเพิ่งชงเสร็จ จิบหนึ่ง "ต่อให้พวกคุณมองฉันแบบนี้ ฉันก็ไม่ชงให้พวกคุณหรอก อยากดื่มก็ลงมือเอง"
"โรงเรียนมัธยมวิญญาณพิลึกเลี้ยงดูเธอมาไหม?"
ลู่เย่มองไปรอบๆ อย่างงงงวย "เลี้ยงใคร?"
"แฮ่กๆ"
ผู้อำนวยการส่งสายตาทั้งน้อยใจทั้งน้อยเนื้อต้มใจมา