"พี่! พวกพี่จะไปไหนกัน?"
"ไปขุดหลุมศพ"
"ขุด... ขอด้วยคน!"
หนุ่มเพลย์บอย ขึ้นรถไปกับลู่เย่และเฉินเฉินได้ในวินาทีสุดท้าย
เพราะตอนนี้เขาถึงเพิ่งรู้ตัว
ว่าคนสองคนนี้ หนึ่งเป็น 'เซียน' ระดับขั้นสอง อีกคนเป็น 'เซียน' ระดับขั้นสาม ที่แท้ก็เป็นสายสู้ระดับสูงที่ซ่อนตัวอยู่ในหมู่พวกเขานี่เอง!
ถึงจะฟังไม่เข้าใจว่าการ "ขุดหลุมศพ" หมายความว่ายังไง
แต่เขาก็ยังเลือกที่จะเกาะกลุ่มคนแกร่งไว้ในตอนนี้อย่างไม่ลังเล
สามคนออกจากโรงแรมกันอย่างลุกลี้ลุกลน มุ่งหน้าสู่สุสานหลังเขา
หันกลับไปมอง โรงแรมทุ่งร้างภายใต้แสงจันทร์ราตรี ถูกปกคลุมด้วยแสงสีแดงอันน่าอัศจรรย์ ราวกับกลายเป็นปีศาจร้ายขนาดยักษ์ที่พร้อมจะเขมือบผู้คน
เสียงคำรามอันน่าสยดสยองพร้อมกับกลิ่นอายอันน่าขนลุกพลุ่งพล่านอยู่ภายในตลอดเวลา
"สองคนนั้นคงออกมาไม่ได้แล้วล่ะ"
หนุ่มเพลย์บอยร้องไห้สะอึกสะอื้นเล็กน้อย ก้มหน้ากำร่มดำและรองเท้าไม้คู่หนึ่งไว้แน่น
ยังดีที่ฉันฉลาดรอดมาได้ และได้กำไรมหาศาล...
ร่มดำคือเครื่องรางวิญญาณระดับสอง
รองเท้าไม้ยิ่งไม่เคยเห็นมาก่อนเลย เป็นเครื่องรางวิญญาณระดับสาม!
ล้วนเป็นสิ่งที่โชคดีหาเจอได้ในวินาทีสุดท้ายก่อนหน้านี้
"เอ่อ... พวกคุณ..."
หนุ่มเพลย์บอยหันไปจะถามว่าเกิดอะไรขึ้น แต่แล้วก็ต้องตาโต
คนสองคนนี้คนละพลั่ว กำลังขุดหลุมศพเล็ก ๆ หลุมหนึ่งอย่างรวดเร็ว
และบนหลุมศพนี้ มีป้ายหินเขียนชื่อเจ้าของหลุมอยู่—มู่เย่หยวน
"เราขุดหลุมศพเขาต่อหน้าต่อตาแบบนี้เหมาะสมเหรอ?"
"ขอแก้ไขหน่อย ตอนนี้มันไม่ได้มองพวกเรา ดังนั้นมันจึงไม่ใช่การทำต่อหน้าต่อตา"
"ฟังดูมีเหตุผล แต่ทำไมเราต้องขุดด้วยล่ะ?"