โชคดีที่ตระกูลขงร่ำรวย หากเป็นครอบครัวธรรมดาคงเลี้ยงดูร่างนี้ไม่ไหว โดยเฉพาะในยุคที่บ้านเมืองวุ่นวายเต็มไปด้วยไฟสงครามเช่นนี้
เธอลองขยับตัวลุกขึ้นนั่ง แต่หมวยฮ้วงกลับใช้มือข้างหนึ่งประคองท้ายทอยของเธอไว้ ราวกับกำลังดูแลเด็กเล็ก แล้วช่วยพยุงเธอให้นั่งขึ้น
ขงเชียนโหรว: ……
เธอไม่มีเวลาอับอาย เริ่มกวาดตามองเครื่องเรือนภายในห้องอย่างเงียบ ๆ สิ่งแรกที่เห็นคือชั้นหนังสือขนาดใหญ่ชิดผนัง
บนชั้นวางเต็มไปด้วยหนังสือ เจ้าของร่างเดิมมีร่างกายอ่อนแอ ต้องอยู่แต่ในห้องตลอดทั้งปี หนังสือเหล่านี้จึงเป็นสิ่งที่เธอใช้ฆ่าเวลา
การตกแต่งภายในห้องเรียบง่ายและสง่างาม เพียงเห็นของประดับเต็มห้องก็รู้ว่าเจ้าของร่างเดิมเป็นที่รักของตระกูลขงมากเพียงใด
“หมวยฮ้วง คุณอดหลับอดนอนมาทั้งคืนแล้ว กลับไปพักสักหน่อยเถอะค่ะ!” ขงเชียนโหรวกล่าวด้วยความเป็นห่วง
“ฉันไม่เหนื่อย!” หมวยฮ้วงโบกมืออวบอ้วนอย่างไม่ใส่ใจ พร้อมพยายามเบิกตาที่บวมจนเหลือเพียงรอยแคบ ๆ ให้กว้างขึ้น
ขงเชียนโหรวถอนหายใจเบา ๆ รู้ว่าคงเกลี้ยกล่อมหมวยฮ้วงไม่ได้
“หมวยฮ้วง ช่วยเอากระจกมาให้ฉันหน่อยค่ะ” ขงเชียนโหรวเอ่ยเสียงเบา จากความทรงจำของเจ้าของร่างเดิม เธอรู้ว่าใบหน้านี้สวยมาก แต่ก็ยังอยากเห็นด้วยตาตัวเองว่าสวยขนาดไหน
หมวยฮ้วงไม่ได้คิดอะไร ปกติคุณหนูใหญ่ก็ชอบส่องกระจกเวลาว่างอยู่แล้ว อีกอย่างคุณหนูใหญ่ก็สวยขนาดนี้ ยิ่งส่องกระจกบ่อย ๆ อารมณ์ก็คงดีขึ้นไม่น้อย
ทุกครั้งที่เธออารมณ์ไม่ดี แค่ได้เห็นใบหน้าของคุณหนูใหญ่ก็ทำให้เธอมีความสุขแล้ว
ขงเชียนโหรวมองตัวเองในกระจก ใบหน้านั้นซีดขาวราวกระดาษ หากไม่ติดว่าสีหน้าซีดเหมือนผี ก็ถือเป็นใบหน้าที่งามจนจันทร์หลบโฉม ดอกไม้ต้องอายอย่างแท้จริง
โดยเฉพาะดวงตาคู่นั้นที่ใสกระจ่าง มองแล้วคล้ายจะร้องไห้แต่ก็ไม่ร้อง พอลืมตาขึ้นมาก็เต็มไปด้วยความไร้เดียงสา!
ตอนนี้ต่อให้เธอวิ่งออกไปฆ่าคน แม้มีดจะยังอยู่ในมือ ก็ไม่มีใครเชื่อว่าเธอเป็นฆาตกร
ใบหน้านี้บวกกับร่างกายบอบบางอ่อนแอ ช่างเหมือนหลินไต้อวี้ฉบับสาธารณรัฐจีนจริง ๆ
จากนั้นเธอก็รู้สึกว่ามีอาการไอเอ่อขึ้นมา วินาทีถัดมา ผ้าเช็ดหน้าสีขาวก็มาอยู่ในมือ เธอรับมันไว้โดยไม่ได้คิดอะไร
“แค่ก ๆ……”
จู่ ๆ ก็มีเสียงไออย่างรุนแรงดังขึ้น แทบจะทำให้ขงเชียนโหรวไอเอาปอดออกมา เมื่อเธอวางผ้าเช็ดหน้าลง ผ้าสีขาวก็เปื้อนเลือดแดงฉาน
มือของเธอสั่นขึ้นมาอย่างห้ามไม่อยู่ เกือบทำผ้าเช็ดหน้าที่เปื้อนเลือดหล่นลงพื้น
“คุณหนูใหญ่……” หมวยฮ้วงร้องเรียกอย่างเจ็บปวด สีแดงนั้นแทงตาเธอจนเจ็บ น้ำตาเอ่อคลอขึ้นมาแล้ว แต่เธอก็ฝืนกลั้นเอาไว้
เธอต้องเข้มแข็ง เธอจะร้องไห้ต่อหน้าคุณหนูใหญ่ไม่ได้
“หมวยฮ้วง ฉันไม่เป็นไร ช่วยพยุงฉันลงนอนหน่อยค่ะ” ขงเชียนโหรวบ้วนปากด้วยน้ำ จากนั้นก็พูดอย่างไม่ใส่ใจ ร่างกายนี้เป็นอย่างไร เธอรู้ดีกว่าใคร
ตอนนี้ยังไม่ตาย แต่ก็ใกล้แล้ว
“คุณหนูใหญ่ต้องไม่เป็นไร ฉันจะให้คนไปตามนายท่านกลับมาเดี๋ยวนี้” หมวยฮ้วงพูดอย่างร้อนรน จนไม่รู้จะทำอย่างไรดี
“ไม่ต้องลำบากหรอกค่ะ ฉันรู้สภาพร่างกายตัวเองดีที่สุด ตอนนี้ยังไม่ตายหรอก ฉันเหนื่อยแล้ว ขอหลับสักหน่อยนะคะ” ขงเชียนโหรวพูดจบก็โบกมือให้หมวยฮ้วงด้วย
หลังหมวยฮ้วงออกจากห้องไป เธอก็กัดฟันแน่น แล้วสั่งให้คนไปตามนายท่านกลับมาอยู่ดี เผื่อคุณหนูใหญ่เป็นลมไปอีก จะได้ให้นายท่านมาทุบธรณีประตู
“โฮสต์ ถ้ายังเสียเวลาอยู่ เธอได้ตายแน่” ขงเชียนโหรวเพิ่งเอนตัวลงบนเตียง ระบบในหัวก็เร่งเร้าอย่างกระวนกระวาย
“แล้วทำไมไม่หาร่างกายที่แข็งแรงกว่านี้ให้ฉันล่ะ?” ขงเชียนโหรวถาม เธอพอใจใบหน้านี้อยู่หรอก แต่ร่างกายนี้อ่อนแอเกินไปจริง ๆ
แค่ลุกนั่งหรือนอนลง ซึ่งเป็นการขยับตัวเล็ก ๆ น้อย ๆ ก็ยังต้องให้หมวยฮ้วงประคอง จุ๊ ๆ ๆ…… น่าสงสารจริง ๆ!
“จะโทษฉันก็ไม่ได้ ร่างนี้เข้ากันได้ดีที่สุด แถมยังเป็นร่างที่เพิ่งเสียชีวิตด้วย” ระบบบอกว่ามันเป็นระบบที่มีศีลธรรม จะให้มันออกไปฆ่าคนเพื่อหาร่างมาให้โฮสต์ได้อย่างไร!
อีกอย่าง มันก็เป็นแค่ระบบตัวเล็ก ๆ ธรรมดา ๆ ทำแบบนั้นไม่ได้หรอก!
ขงเชียนโหรว: ……
คำพูดของระบบทำให้ขงเชียนโหรวถอนหายใจยาว เธอจะมีชีวิตต่อไปได้หรือไม่ ก็ต้องพึ่งความพยายามของตัวเองแล้ว
เพราะระบบนี้ให้สะสมค่าชีวิตจากการฆ่าศัตรู ค่าชีวิตหนึ่งหน่วยทำให้เธอมีชีวิตอยู่ต่อได้อีกหนึ่งวัน แต่ระบบให้เธอมาแค่สามหน่วย
กล่าวก็คือ หากเธอฆ่าศัตรูไม่ได้ภายในสามวัน เธอก็ต้องตายอยู่ดี สิ่งเดียวที่พอจะปลอบใจได้คือระบบให้พื้นที่มิติขนาดไร้ขีดจำกัดมา ทำให้เธอสามารถกวาดซื้อของฟรีได้อย่างบ้าคลั่ง
ขงเชียนโหรวเปิดหน้าจอสถานะของตัวเองในหัว แล้วก็อดถอนหายใจอีกครั้งไม่ได้
พละกำลัง: 0 (เพิ่มความเสียหายที่ทำต่อศัตรู ความทนทานต่อการโจมตี เพิ่มสมรรถภาพทางกายและความอึด)
ความว่องไว: 0 (เพิ่มความเร็วในการลงมือ ความสามารถในการตอบสนอง และความคล่องตัว ลดโอกาสถูกโจมตี)
จิตใจ: 40 (ควบคุมอารมณ์และจดจ่อสมาธิ)
ร่างกาย: 1 (เพิ่มความอึดและความสามารถในการฟื้นฟู)
หมายเหตุ: ค่าชีวิต 100 หน่วยแลกแต้มคุณสมบัติได้ 1 แต้ม
เมื่อมองแต้มคุณสมบัติบนหน้าจอ แล้วเห็นข้อความบรรทัดสุดท้ายด้านล่าง ขงเชียนโหรวก็มีสีหน้าหมดอาลัยตายอยาก
มิน่าล่ะ แม้แต่นอนอยู่ตรงนี้ เธอยังรู้สึกไร้เรี่ยวแรงไปทั้งตัว ร่างกายตอนนี้เปราะบางเหมือนกระดาษจริง ๆ
ด้วยร่างกายที่ทรุดโทรมเช่นนี้ อย่าว่าแต่ฆ่าศัตรูเลย แค่เดินสองก้าวก็ยังไม่ไหว
ให้ร่างกายแบบหลินไต้อวี้มา แต่กลับให้เธอทำตัวเหมือนหลู่จื้อเซิน กระชากต้นหลิวขึ้นมาทั้งต้น
ยากเกินไปแล้ว นี่มันเริ่มต้นมาก็ระดับนรกชัด ๆ!
จากนั้นแววตาของเธอก็แน่วแน่ คนเราก็ต้องดิ้นรนสักหน่อย นอนรอความตายอยู่เฉย ๆ ไม่ใช่นิสัยของเธอ
แต่เรื่องนี้ต้องคิดให้รอบคอบ ตอนนี้เซี่ยงไฮ้อยู่ในมือพวกญี่ปุ่น เธอจะทำให้ตระกูลขงเดือดร้อนเพียงเพื่อให้ตัวเองรอดไม่ได้
อีกอย่าง เธอก็เข้าใจหลักการที่ว่าอยู่ใต้ต้นไม้ใหญ่ย่อมมีร่มเงา ตราบใดที่ตระกูลขงยังตั้งมั่นไม่ล้ม เธอก็อาศัยต้นไม้ใหญ่นี้หลบซ่อนต่อไปได้
“โฮสต์ ฉันไปขอของขวัญสำหรับมือใหม่มาให้ได้แล้ว อย่าลืมรับด้วยนะ!” ระบบพูดด้วยน้ำเสียงประจบเอาใจ
เมื่อขงเชียนโหรวได้ยินเช่นนั้น ดวงตาก็เป็นประกาย วินาทีถัดมา ข้อมูลจำนวนมากก็หลั่งไหลเข้ามาในสมอง แล้วเธอก็อดกระตุกมุมปากไม่ได้
เพราะของขวัญมือใหม่นี้คือมวยไท่จี๋ ดีเลย ร่างกายอ่อนปวกเปียกเหมือนกิ่งหลิวของเธอ เหมาะกับการฝึกมวยไท่จี๋จริง ๆ
จากนั้นเธอก็เปิดร้านค้าของระบบ ระบบตอนนี้ยังอยู่ระดับหนึ่ง มีของขายแค่สองอย่าง แน่นอนว่าอยากปลดล็อกของที่อยู่ระดับถัดไปก็ต้องอัปเกรด ซึ่งต้องใช้ค่าชีวิต
ยาฟื้นฟู: 100 ค่าชีวิต (บาดแผลเล็กน้อยเห็นผลทันที บาดแผลหนักหายภายในสามวัน)
ยาชุบชีวิต: 1,000 ค่าชีวิต (ตราบใดที่ยังเหลือลมหายใจ ก็ชุบชีวิตได้)
หมายเหตุ: หากขาดใจตายแล้ว ไม่ต้องซื้อ!
จากนั้นเธอก็เปิดหน้าสะสมค่าชีวิตจากการฆ่าศัตรู ทันใดนั้นดวงตาของเธอก็เป็นประกายขึ้นมาอีกครั้ง
แม่ทัพใหญ่: 10,000
พลโท: 5,000
พลตรี: 2,000
พันเอก: 1,000
พันโท: 500
พันตรี: 200
ร้อยเอก: 100
ร้อยโท: 50
ร้อยตรี: 20
จ่าสิบเอก: 10
จ่าสิบโท: 5
สิบโท: 3
ทหาร: 1
ขอแค่เธอจัดการแม่ทัพใหญ่ได้สักคน เธอก็จะมีชีวิตอยู่ต่อได้อีกยี่สิบเจ็ดปี ดีเลิศจริง ๆ!
คนเราต้องมีความฝัน เผื่อว่าวันหนึ่งจะเป็นจริงขึ้นมาก็ได้!
ขงเชียนโหรวคิดไปคิดมาแล้วก็หลับไป สาเหตุหลักยังเป็นเพราะร่างกายไม่เอื้ออำนวย
ทันทีที่เธอหลับ หมวยฮ้วงก็แอบย่องเข้ามาในห้องอีกครั้ง แล้วเฝ้าอยู่ข้างเตียงของเธอ
เธอยังไม่วางใจ ใช้มือแตะตรวจลมหายใจของขงเชียนโหรว เมื่อเห็นว่าเธอยังหายใจอยู่และหลับจริง ๆ หมวยฮ้วงจึงถอนหายใจโล่งอกเป็นอย่างมาก