หลังหาบ้านได้แล้ว เย่เหล่าซานก็บอกด้วยว่าไม่ต้องกังวลเรื่องรองเสนาบดีกรมกลาโหม ทางนั้นเขาจะจัดการให้เรียบร้อย เย่ชิ่งซานจึงเริ่มเตรียมปรับปรุงลานบ้าน
เขากลับไปยังโรงช่างไม้ พาคนหลายคนที่ตกลงกันไว้นานแล้วว่าจะตามเขามาเมืองหลวงเพื่อทำงานด้วยมาด้วย ในบรรดานั้นมีหวังเกออยู่ด้วย
เมื่อคนกลุ่มนั้นมาถึงลานบ้านในเมืองหลวง ต่างก็เดินสำรวจดูรอบหนึ่ง แล้วพอจะมองภาพออกกันแล้ว
ลานบ้านหลังใหญ่นี้มีทั้งหมดสามชั้นเรือน เรือนหลักมีเพียงสามห้อง แต่ทั้งสองข้างยังมีห้องเล็กต่อออกไป
ในลานชั้นสองและชั้นสามต่างก็มีห้องข้างอยู่ฝั่งละสองห้อง
ที่สำคัญที่สุดคือลานชั้นแรกกว้างขวาง เหมาะจะใช้ทำเครื่องเรือน
แต่ก่อนจะเริ่มกิจการ ยังคงต้องปรับปรุงสถานที่เสียก่อน
เย่เหล่าซานพาคนอื่นเดินวนดูรอบลานไปพลาง กล่าวไปพลางว่า “ข้าคิดว่าพวกเราพักอยู่เรือนชั้นสามก็เพียงพอแล้ว
“ห้องปีกข้างทั้งสองฝั่งของเรือนชั้นสองใช้เป็นคลังเก็บไม้
“ในเรือนหลักตั้งโต๊ะยาวไว้สักสองสามตัว ยามปกติจะแกะสลักหรือทำของชิ้นเล็กประณีต ก็ทำตรงนี้ได้พอดี
“ลานชั้นแรกกว้างขวาง พวกเราตั้งแท่นพื้นกับเพิงกันฝนไว้ ทำเครื่องเรือนกันที่นี่ พวกเจ้าลองดูว่ายังมีความเห็นอื่นหรือไม่”
ความคิดเหล่านี้ก่อตัวขึ้นในใจเย่เหล่าซานตั้งแต่คราวมาดูลานบ้านแล้ว ครั้นเอ่ยออกมา คนอื่น ๆ ก็เห็นว่าเหมาะสมดี ไม่มีผู้ใดคัดค้าน