แม้จะกล่าวเช่นนั้น รุ่ยชินอ๋องก็ยังถามพ่อบ้านว่า “วันนี้พระชายาทำอะไรอยู่?”
พ่อบ้านชราตอบอย่างรีบร้อนว่า “วันนี้พระชายาเสด็จออกไปข้างนอกพร้อมกับฮูหยินฉินพ่ะย่ะค่ะ”
รุ่ยชินอ๋องได้ยินดังนั้นก็หยิบนาฬิกาพกออกมาดูเวลา ก่อนขมวดคิ้วถาม “ยามนี้ยังไม่กลับมาอีกหรือ?”
“บ่าวชราจะไปสอบถามเดี๋ยวนี้พ่ะย่ะค่ะ” พ่อบ้านชราถูกถามจนเหงื่อผุดเต็มหน้าผาก
“ช่างเถิด ข้าไปเอง”
รุ่ยชินอ๋องกล่าวพลางมุ่งหน้าไปยังเรือนชั้นใน
ครั้นพบว่าพระชายารุ่ยชินอ๋องไม่อยู่ เขาก็ขมวดคิ้วถาม “พระชายายังไม่กลับมาหรือ? ก่อนออกไป นางได้บอกหรือไม่ว่าจะกลับเมื่อใด?”
สาวใช้ในห้องพระชายารีบตอบว่า “วันนี้มีหอสุราแห่งหนึ่งเปิดกิจการ ส่งเทียบเชิญมาให้จวนเจ้าค่ะ
“พ่อครัวใหญ่คือนางโหยว ผู้ได้อันดับสามจากการประลองฝีมือทำอาหารครั้งก่อน
“พระชายาโปรดฝีมือของนางโหยวมาก จึงนัดฮูหยินฉินไปช่วยอุดหนุนด้วยกันเจ้าค่ะ”
“แค่หอสุราเปิดกิจการเท่านั้น ไยจึงออกไปนานถึงเพียงนี้แล้วยังไม่กลับมาอีก?”
แม้จะกล่าวเช่นนั้น แต่รุ่ยชินอ๋องก็ยังมิได้กังวลมากนัก
เพราะสองพี่น้องสนิทสนมกัน ทุกครั้งที่พบหน้าจึงมีเรื่องพูดคุยกันมากมาย
บางทีวันนี้อาจพูดคุยกันเพลินจนล่วงเวลาไปก็เป็นได้
พ่อบ้านชราเห็นดังนั้นก็รีบกล่าวว่า “บ่าวชราจะส่งคนไปสอบถามที่จวนฉินพ่ะย่ะค่ะ”
รุ่ยชินอ๋องพยักหน้า “รีบไปเถิด!”
ฮูหยินฉินกลับถึงบ้านตั้งนานแล้ว ทั้งยังงีบกลางวันไปครู่หนึ่งด้วย
เพิ่งลุกขึ้นมาได้ไม่นาน ก็ได้ยินบ่าวเข้ามารายงาน
“ฮูหยิน คนจากจวนรุ่ยชินอ๋องมาถามว่าท่านกลับถึงบ้านหรือยังเจ้าค่ะ”
ฮูหยินฉินได้ยินเช่นนั้นก็คิดว่าพระชายารุ่ยชินอ๋องเป็นห่วงตน แม้จะสงสัยว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงเพิ่งส่งคนมาถามหลังจากผ่านไปนานถึงเพียงนี้ แต่ก็ยังยิ้มกล่าวว่า “พี่หญิงช่างละเอียดรอบคอบนัก ถึงกับส่งคนมาถามข้าโดยเฉพาะ
“เจ้าให้เงินรางวัลแก่ผู้มาเยือนสักหน่อย อากาศร้อนเช่นนี้ยังต้องลำบากวิ่งมาเที่ยวหนึ่ง”
ใครจะรู้ว่าบ่าวกลับมีสีหน้าร้อนใจ “ฮูหยิน คนจากจวนรุ่ยชินอ๋องบอกว่าพระชายายังไม่กลับไปจนถึงยามนี้ จึงมาถามว่าท่านกลับมาหรือยัง พระชายาอยู่ที่นี่หรือไม่เจ้าคะ?”