หลังจากครั้งก่อนเกือบเกิดเรื่องในวัง เย่ชิ่งซานจึงไม่กล้าปล่อยให้เย่เหล่าซื่อคลาดสายตาอีก
หลังสั่งการเสร็จ เย่ชิ่งซานก็ไม่รอให้เย่เหล่าซื่อเอ่ยปาก ลุกขึ้นเดินไปยังห้องด้านในทันที
ห้องทางฝั่งนี้ถูกเก็บกวาดจนโล่งตั้งนานแล้ว มีเพียงโต๊ะตัวใหญ่ตั้งอยู่หนึ่งตัว
“ไปหาแผนที่บริเวณใกล้เคียงมาให้ข้าดู”
คนรับคำสั่งรีบออกไป ไม่นานก็หอบแผนที่หนังแกะม้วนหนึ่งกลับมา คลี่วางลงบนโต๊ะ
เย่ชิ่งซานโน้มกายพินิจเส้นทางบนภูเขาแต่ละสายบนแผนที่อย่างละเอียด
“ทางแยกหลายแห่งฝั่งนี้เป็นเส้นทางลงจากเขาไปเมืองหลวงที่สะดวกที่สุด หากพวกมันคิดจะก่อกบฏทันที ก็มีโอกาสสูงที่จะเลือกลงเขาจากบริเวณเหล่านี้
“เพราะฉะนั้นต้องจัดกำลังคนไว้บริเวณนี้ให้เพียงพอ ให้พวกเขาพกศรสัญญาณไปด้วย หากเกิดเหตุใดขึ้นก็ให้ยิงศรส่งสัญญาณเตือนทันที”
เย่ชิ่งซานกล่าวพลางเดินอ้อมไปอีกด้านหนึ่ง แล้วชี้ไปยังเส้นทางภูเขาสายอื่นรอบบริเวณ “สถานที่เหล่านี้ก็ต้องจัดกำลังคนไว้เช่นกัน หากพวกมันแยกย้ายกันหลบหนี ทางแยกแต่ละแห่งล้วนเป็นไปได้ทั้งสิ้น ห้ามปล่อยให้รอดไปแม้แต่แห่งเดียว
“อีกอย่าง ส่งคนไปแจ้งหมู่บ้านต่าง ๆ เชิงเขา ให้ทุกคนอยู่แต่ในบ้านตลอดวันนี้ หากไม่มีธุระอย่าออกไปไหน หากเกิดเหตุขึ้นจะได้ขอความช่วยเหลือจากทหารทางการที่อยู่ใกล้เคียงได้...”
เมื่อเย่ชิ่งซานจัดการทุกอย่างเรียบร้อยแล้ว ก็เตรียมพาคนสนิทไปตรวจดูสถานการณ์แถวทางออกจากภูเขาที่อยู่ใกล้เมืองหลวงที่สุด