ใกล้ถึงกลางเดือนแล้ว ช่วงหลายวันนี้พระชายารุ่ยชินอ๋องจึงยุ่งวุ่นวายเป็นอย่างยิ่ง
ด้านหนึ่งนางสั่งให้คนเร่งโรงปักตัดเย็บเสื้อผ้าทั้งหมดให้เสร็จโดยเร็ว อีกด้านยังต้องกำชับช่างปักในจวนให้ตัดเย็บเสื้อผ้าชั้นใน ผ้าเช็ดหน้า กระเป๋าเงิน และของใช้อื่น ๆ ให้ชิงเทียน
ในจวนอ๋องไม่เพียงจ้างพ่อครัวคนใหม่มาแทน ยังจัดระเบียบบ่าวไพร่ทั้งหมดเสียใหม่ด้วย
ผู้ใดที่มีนิสัยคล้ายแม่นมข่ง ล้วนถูกส่งไปอยู่ที่คฤหาสน์ชนบท
นับเป็นครั้งแรกตั้งแต่พระชายารุ่ยชินอ๋องแต่งเข้าจวนที่นางจัดการเรื่องใหญ่โตถึงเพียงนี้ บ่าวไพร่ในจวนที่เคยเกียจคร้านจนชินต่างสัมผัสได้ถึงความร้ายแรงของเรื่อง จึงพากันขึงขังขึ้นมาทันที
ทางด้านอาสะใภ้ใหญ่เย่เองก็กำลังเตรียมการเรื่องที่ชิงเทียนจะไปพักอยู่ในจวนอ๋อง
แรกเริ่มนางค่อย ๆ บอกปี้รุ่ยถึงความชอบของชิงเทียนทีละอย่าง ต่อมาก็อ้างว่าหอสุราของตนยุ่งมาก แล้วหาโอกาสให้ปี้รุ่ยได้ใกล้ชิดชิงเทียนบ่อยขึ้น
เมื่อชิงเทียนไปอยู่ที่จวนรุ่ยชินอ๋อง จะได้ไม่รู้สึกแปลกที่แปลกทางนัก
หลายวันนี้อาสะใภ้ใหญ่เย่เอาแต่กังวลว่าชิงเทียนจะปรับตัวไม่ได้เมื่อไปอยู่จวนอ๋อง จึงไม่ทันสังเกตว่าเย่เหล่าต้าทำอะไรอยู่ทุกวัน
ผลคือเย็นวันหนึ่ง เย่เหล่าต้ากลับบ้านช้ากว่านางเสียอีก
อาสะใภ้ใหญ่เย่เพิ่งกล่อมชิงเทียนจนหลับ พอเห็นเขากลับมาดึกดื่นจึงนึกขึ้นได้และเอ่ยถามว่า “ช่วงนี้เจ้าออกไปทำอะไรทุกวัน เหตุใดกลับบ้านดึกนัก?”