หลังจากรุ่ยชินอ๋องกับพระชายารุ่ยชินอ๋องกลับไปเมื่อวาน ทั้งคืนพวกเขาก็นอนไม่หลับ ในหัวมีแต่เรื่องชิงเทียน
เช้านี้พอตื่นขึ้นมา ก็แทบอยากจะมาหานางทันที
แต่เพราะกังวลว่าชิงเทียนอาจยังไม่ตื่น จึงอดทนรออยู่ครึ่งค่อนวัน กว่าจะมาถึงยามนี้
เมื่อทั้งสองมาถึง คนเฝ้าประตูก็ต้องรีบไปแจ้งเย่เหล่าต้ากับอาสะใภ้ใหญ่เย่
ใครจะรู้ว่าเย่เหล่าต้าขับรถม้าส่งผู้อาวุโสเฉินกับโหยวปินไปหอสุรา ส่วนอาสะใภ้ใหญ่เย่ก็กำลังอาบน้ำอยู่ คนเฝ้าประตูจึงทำได้เพียงบอกเรื่องนี้แก่ชิงเทียนก่อน
เดิมทีคนเฝ้าประตูคิดจะรอให้อาสะใภ้ใหญ่เย่อาบน้ำเสร็จ แล้วค่อยให้ชิงเทียนช่วยบอกนาง
ถึงอย่างไรทุกคนก็รู้ว่าชิงเทียนความจำดี ไม่ต้องกังวลว่านางจะจำไม่ได้หรือจำผิด
ใครจะคิดว่าพอชิงเทียนได้ยินว่ารุ่ยชินอ๋องกับพระชายามาเยือน นางก็เด้งลงจากเตียงทันที สวมรองเท้าอย่างลวก ๆ แล้ววิ่งออกไปด้านนอก
คนเฝ้าประตูไม่รู้ว่าเด็กน้อยผู้นี้คิดจะทำอะไร จึงรีบตามออกไป
ตามเหตุผลแล้ว เมื่อชิงเทียนวิ่งออกไป รุ่ยชินอ๋องกับพระชายารุ่ยชินอ๋องก็ควรถูกเชิญเข้าไปนั่งในเรือนแล้ว
ทว่าตอนเช้าพวกเขาว่างไม่มีอะไรทำ จึงกวาดคลังของจวนอ๋องอีกรอบ บรรจุสิ่งของใส่หีบมาหลายใบ ตั้งใจนำมาให้ชิงเทียน
ทั้งสองจึงยืนดูบ่าวยกหีบอยู่หน้าประตู ทำให้เสียเวลาเข้าเรือนไป
หลังจากขนของทั้งหมดเข้าประตูแล้ว รุ่ยชินอ๋องกับพระชายารุ่ยชินอ๋องจึงเดินตามเข้ามา ทันทีที่ก้าวเข้ามาก็เห็นชิงเทียนวิ่งพรวดออกมาจากด้านใน