สุดสัปดาห์ผ่านไปอย่างรวดเร็ว
วันจันทร์ เจียงหวานตื่นตอนเจ็ดโมงตามปกติ ใช้เวลาครึ่งชั่วโมงจัดการตัวเอง ก่อนรีบไปขึ้นรถไฟฟ้าใต้ดิน
หลังลงจากรถไฟฟ้าใต้ดิน เธอแวะร้านกาแฟฝั่งตรงข้ามบริษัทเพื่อซื้ออาหารเช้ากลับไปกิน แล้วก็พบกับหลุยส์ ผู้อำนวยการกลุ่มบี ลว่อหมิน
หลุยส์เป็นชาวจีนโพ้นทะเล บุคลิกเย็นชาและหยิ่งทระนง ไม่ชอบให้ใครเรียกว่าคุณลว่อ คนทั้งบริษัทตั้งแต่เจ้านายยันลูกน้องจึงเรียกเธอด้วยชื่อภาษาอังกฤษ
เธอมีประวัติการทำงานโดดเด่นในต่างประเทศ เคยเป็นหัวหน้านักวางแผนของบริษัทจดทะเบียนในตลาดหลักทรัพย์ และดูแลแบรนด์สินค้าหรูระดับโลกมากกว่าสิบแบรนด์
ขณะเดียวกัน เธอยังเชี่ยวชาญห้าภาษา ได้แก่ อังกฤษ ฝรั่งเศส สเปน รัสเซีย และจีน มีอิทธิพลอย่างมากในแวดวงนานาชาติ
ว่ากันว่าหัวหยานทุ่มเงินก้อนโตเชิญเธอมา และเธอเป็นบุคคลเพียงคนเดียวในหัวเสี่ยที่มีระดับพอจะต่อกรกับหลี่เจ้าไห่ได้ แต่หลุยส์กับหลี่เจ้าไห่แตกต่างกัน หลี่เจ้าไห่ประนีประนอมและรู้จักปรับตัวเข้ากับสังคมมากกว่า ส่วนหลุยส์มีความหยิ่งในศักดิ์ศรี อีกทั้งยังมีข้อกำหนดกับแบรนด์ที่เธอจะรับช่วงดูแล ทีมงานของเธอก็ล้วนพามาจากต่างประเทศ ตลอดหลายปีที่ผ่านมา แม้จะรับพนักงานฝึกหัดมาดูแล แต่ทุกคนก็ลาออกเพราะทนความเข้มงวดของหลุยส์ไม่ไหว
ในทีมเอ คุณจะมีทรัพยากรแต่ไม่มีความสามารถก็ได้ แต่ในกลุ่มบี ความสามารถคือข้อกำหนดขั้นต่ำ
ความสามารถที่หลุยส์ต้องการไม่ใช่สิ่งที่จะได้มาด้วยความพยายามเพียงอย่างเดียว เธอต้องการให้ลูกน้องทุกคนมีรสนิยมด้านสุนทรียะและพรสวรรค์ด้านความคิดสร้างสรรค์ในระดับสูง