เจียงหวานเลือกทุเรียนหมอนทองลูกที่ดีที่สุดในเฮ่ยหม่า
จ่ายไปหนึ่งร้อยแปดสิบหยวน
ปีนี้ทุเรียนราคาถูกลงมาก บวกกับเพิ่งได้รับโบนัส เธอถึงยอมซื้อ
ปกติเธอค่อนข้างขี้เหนียวกับตัวเอง เพราะไม่มีทุนทรัพย์พอจะใช้จ่ายฟุ่มเฟือย
เธอเลือกซี่โครงมาอีกกล่อง ตั้งใจจะทำซี่โครงตุ๋นบ๊วยตอนเย็น จากนั้นซื้อขนมขบเคี้ยวอีกนิดหน่อย ก่อนจะแวะไปซื้อปูแช่เหล้าฮวาเตียวกับกุ้งลายต้มปรุงแบบจีนที่ชั้นสองของห้าง
วันนี้เธออารมณ์ดีนิดหน่อย
อาจเพราะได้ว่ายน้ำ อาจเพราะได้กินมื้อใหญ่ หรือไม่ก็...เพราะแกล้งหัวหยานได้?
สรุปแล้วเธออารมณ์ดีมาก ระหว่างทางกลับบ้านเลยซื้อชานมมาดื่มแก้วหนึ่ง
ถึงบ้านตอนสี่โมงเย็น
ช่วงสุดสัปดาห์หลิงชูยุ่งตลอด คงมาถึงประมาณหนึ่งทุ่ม
เธอรอจนหกโมงค่อยเริ่มทำอาหาร จะได้ให้หลิงชูกินของร้อน ๆ
ตอนหลิงชูมาถึงก็หอบช่อดอกไม้มาด้วย เป็นกุหลาบแดง 99 ดอก
“ใครมาสารภาพรักกับคุณเหรอ”
หลิงชูแกะช่อดอกไม้ออก แล้วหาแก้วปากกว้างมาหลายใบเพื่อปักดอกไม้ “เด็กจอมซนวัยหกขวบครึ่งคนหนึ่งบอกว่าโตขึ้นจะแต่งงานกับฉัน คุณว่าเด็กชายบ้านคนรวยสมัยนี้โตเกินวัยกันเร็วขนาดนี้เลยเหรอ”
เจียงหวานหัวเราะ “ผู้ปกครองไม่ห้ามเหรอ”
“พาผู้ปกครองมาด้วย ผู้ปกครองบอกว่าเด็กคนนั้นงอแงร้องไห้ทั้งคืน ยืนกรานว่าวันนี้ต้องเอากุหลาบมาให้ฉัน ผู้ปกครองจนปัญญา ตอนยื่นดอกไม้ให้ฉันก็เอาแต่ขอโทษไม่หยุด”
“เป็นเด็กที่มุ่งมั่นจริง ๆ!”
หลิงชูปักดอกไม้เสร็จแล้วแอบหยิบซี่โครงมากินชิ้นหนึ่ง “อืม! รสชาติเดิมเลย วันนี้ฉันจะกินข้าวสองชาม!”
เจียงหวานทำอาหารเป็นตั้งแต่ยังเด็กมาก แถมฝีมือยังดีอีกด้วย
“รีบไปล้างมือเลย! ยังมีปูแช่เหล้า กุ้งแช่เหล้า แล้วก็ทุเรียนลูกใหญ่ วันนี้ต้องกินให้อิ่มจนจุก!”