บทที่ 10 ทุกความเคลื่อนไหวที่เธอโพสต์ตามใจ เจียงสือซวี่จำได้หมด
เธอโทรหาเจียงสือซวี่
อีกฝ่ายรับสายอย่างรวดเร็ว เสียงของเจียงสือซวี่อ่อนโยนยิ่ง «ถังถัง เธอชอบชุดราตรีสามชุดนั้นไหม?»
«อืม» ร่วนชูถังตอบ «พี่คิดว่าชุดไหนสวยที่สุด?»
เจียงสือซวี่ทางปลายสายดูเหมือนจะหัวเราะเบา ๆ น้ำเสียงเต็มไปด้วยความเอ็นดู «ไม่ได้บอกแล้วหรือว่าถ้าชอบก็ซื้อทั้งหมด? พี่ให้ผู้ช่วยจองทั้งสามชุดไว้แล้ว»
«เร็วขนาดนั้นเลยเหรอ? ฉันเพิ่งโพสต์ไปได้ไม่นานเอง»
เจียงสือซวี่กล่าว «พี่กลัวว่าถ้าช้าจะจองไม่ทัน พวกนี้เป็นรุ่นลิมิเต็ดทั้งนั้น»
«อืม งั้นรบกวนพี่แล้วนะคะ»
«ถังถัง ตอนนี้เธอเป็นคู่หมั้นของพี่แล้ว เราเป็นครอบครัวเดียวกัน จะพูดว่ารบกวนอะไรล่ะ»
ถึงจะพูดอย่างนั้นก็เถอะ แต่ตอนนี้เธอยังปรับตัวกับบทบาทคู่หมั้นไม่ได้ ในใจของร่วนชูถัง เจียงสือซวี่ยังคงเป็นพี่ชายข้างบ้านที่คอยติวหนังสือให้เธออย่างอดทน
«จริงสิถังถัง อยู่ไห่เฉิงเรียกรถออกไปข้างนอกไม่สะดวก พี่ซื้อรถให้เธอคันหนึ่ง เพิ่งจัดการเอกสารเสร็จ ส่งที่อยู่มาให้พี่หน่อย เดี๋ยวให้คนขับไปส่ง»
ได้ยินเช่นนั้น ร่วนชูถังก็รู้สึกเกรงใจมาก
ตอนนั้นเธอหนีออกจากบ้านเพื่อหลีกเลี่ยงการแต่งงานเชื่อมสัมพันธ์กับเจียงสือซวี่จนไม่สนอะไรทั้งนั้น ร่วนเซ่าตงอายัดบัตรของเธอ เรื่องนี้เจียงสือซวี่ย่อมรู้ดี
เธอไม่มีทั้งรถทั้งบ้านในไห่เฉิง ใช้ชีวิตเหมือนคนทำงานเงินเดือนทั่วไป
ก่อนหน้านี้เพื่อนสนิทสองคนเคยพูดว่าจะ «เลี้ยงดู» เธอ แต่ชูถังปฏิเสธ
ช่วงสองเดือนแรก เธอรับเงินจากเพื่อนมาประทังชีวิตอยู่บ้าง หลังจากงานเริ่มมั่นคงก็ไม่เคยรับเงินจากพวกนั้นอีก