เมื่อได้ฟังจุดประสงค์ที่พวกเธอมาติดต่อ หัวหน้าอู๋จากสำนักงานชุมชนก็ยิ้มพลางแสดงความยินดีกับหลินจือและหลินซู
หล่อนรู้จักหลินซู ลูกสาวบ้านหลิน เป็นเด็กดีคนหนึ่ง
แถวนี้มีชื่อเสียงอยู่ไม่น้อย ทั้งนิสัยดี ทั้งเรียนเก่ง
ส่วนหลินจือเพิ่งกลับมาจากนครเซี่ยงไฮ้ได้ไม่นาน หน้าตาดีทีเดียว แต่เรื่องอื่นหล่อนยังไม่ค่อยรู้
นึกไม่ถึงว่าคราวนี้โรงงานเปิดรับคน ลูกสาวบ้านหลินทั้งสองคนจะสอบผ่านกันทั้งคู่
เก่งจริง ๆ
หลินซูล้วงลูกอมสองกำมือออกจากกระเป๋า แล้วแจกให้บรรดาลุงป้าน้าอาที่สำนักงานชุมชนทีละคน ก่อนเอ่ยอย่างเอาใจว่า
“คุณลุงคุณป้าคะ ถือว่าร่วมยินดีกับพวกเรานะคะ ต่อจากนี้พี่น้องอย่างเราก็เป็นพนักงานโรงงานแล้วค่ะ”
ป้าอู๋ยิ้มรับลูกอม โยนเข้าปากแล้วพูดว่า
“นั่นสิ คนหนึ่งอยู่แผนกการเงิน อีกคนอยู่สำนักงานผู้อำนวยการโรงงาน ล้วนเป็นงานที่มีอนาคตทั้งนั้น
เดี๋ยวป้าจะจัดการโอนสิทธิ์รับธัญพืชกับน้ำมันให้พวกเธอ แล้วก็ออกหนังสือรับรองภูมิหลังครอบครัวให้อีกฉบับ
แล้วหลินจือจะย้ายทะเบียนบ้านมาอยู่ที่โรงงานใช่ไหม?”
สมัยนี้จะเข้าทำงานยังต้องตรวจสอบภูมิหลังครอบครัวด้วย
บรรพบุรุษบ้านหลินล้วนเป็นชาวนาจน มีเพียงหลินเจี้ยนกั๋วที่เข้าเมืองมาเป็นคนงาน
ภูมิหลังครอบครัวจึงขาวสะอาด
หลินจือหยิบทะเบียนบ้านของตัวเองออกมา ทะเบียนบ้านของเธออยู่ทางนครเซี่ยงไฮ้
ตอนนี้มีงานทำแล้ว ต้องย้ายมาที่นี่ถึงจะโอนสิทธิ์รับธัญพืชกับน้ำมันได้
“ค่ะ รบกวนป้าด้วยนะคะ”
ป้าอู๋โบกมือ บอกว่าไม่เป็นไร รับทะเบียนบ้านมาแล้วก็ก้มหน้ากรอกข้อมูลลงในแบบฟอร์ม